جهان، بر پایه تضاد است.
نور تاریکی را معنا میدهد،
و تاریکی، نور را.
نور از تاریکیست،
و تاریکی از نور.
همانگونه که اگر شب نشود،
روزی هم در کار نیست؛
تحمل تاریکی شب،
آنهم بدون حتّی نوری محدود،
در مدت طولانی،
غیرممکن است.
این جهان است که بر پایهی،
تضاد است.
و ما به این تضاد،
عادت کردیم.
اگر شبی آید و روزی پسازآن نیاید،
باید خودمان دستبهکار شویم،
حتی اگر شده جهان را،
از بُن و ریشه تغییر دهیم...