??????
?
?
من آن شاگرد کم رویم
که حرفم را نمی گویم
ولی اندر دلم غوغاست
ای استاد محبوبم
زبانم قاصر از گفتن
ولی مگذار خاموشم
زدی امروز بر دستم
چه می دانستی از دردم
در این جا ما همه
پوران غم جمعیم
یکی مادر ندارد وان پدر
اصحاب همدردیم
خدایا کاشکی می شد خراب این روستای ما
چه دردی می کشیم از ناتوانی
ماصبوران بیابانی بدون آب و آوردیم
بخوان استاد محبوبم
بدان ما غمکشان بودائی الاصلیم
تولد درد بود وزندگانی درد
به گاه خامشی هم رنج در رنجیم
???????
توضیح:زمانی که در مجتمع شبانه روزی درس می دادم این شعر را گفتم ،خودم هم در مجتمع شبانه روزی درس خوانده ام .