گفته اند : معلّم باغبان است . باغبان تخم گل و سبزه می کارد و معلم تخم تفکّر و اندیشه . باغبان نهال می کارد و معلّم انسان می سازد . باغبان مراقب است تا باغ به ثمر نشیند و معلم مراقب است تا انسان به کمال برسد . مبادا گلی بپژمرد که دل باغبان می پژمرد . ">سپاس تورا ای معلّم که تخم پاکی می کاری و درود برتو که در انتظار میوه ی سرافرازی و سعادتمندی می نشینی . گفته اند : معلّم چراغی است گیتی فروز . معلّم شمعی است که خود می سوزد و به جامعه روشنی می بخشد .گفته اند : معلّمی شغل نیست عشق است هنر است . وقتی نقّاش با افسون رنگ ها تو را محو تماشا می سازد . وقتی خطّاطی با حرکت سرانگشتانش تو را به جادوی حروف معتقد می سازد وقتی شاعری کلمات را به رشته ی نگارش می کشد . ای معلّم دستان تو حروف آب و آزادی را می نگارد و نغمه ی انسانیّت و وفاداری سر می دهد . وقتی وجودم با آواز اندیشه هایت به پرواز در می آید ،همه را محو تماشای انسانی می بینم که یزکّیهم و یعلّمهم الحکمه گشته است . ای معلّم تورا سپاس که بارش اندیشه ات ، موفّقیّت را به جلوه می آورد و انسان را خلیفه ی الهی می نماید بگذار آنان که به مقام و منصبی رسیده اند ندانند که بذر وجودشان را چه کسی شکوفا نموده است ؟ معلّم عزیزم تورا دوست دارم . مرا ببخش که تا بیایم تو را بشناسم و به سحر کلماتت پی ببرم دیگر سن و سالم گذشته است و دیگر دیر شده است . پس بگذار فقط دوستت بدارم ای باغبان نگاه های خسته ی من