نسل جدید بعد از ما اصلاً توجهّی به زبان مادری خود ندارد و متاسفانه در شهر کوچک ما رازقان ، بچّه ها دیگر ترکی حرف نمی زنند از زمانی هم که شهرشده است دیگر بدتر و مقصّر ماییم که همه چیز را نمی دانم برای چه می فروشیم حتّی زبانمان را !
من سعی دارم شعرهایی را بگویم که می دانم عمیق نیست امّا ممکن است واژه های ترکی به وسیله ی این اشعار در فرهنگ لغاتمان زنده بماند مثل کلمه ی "دگیرمان" درشعر زیر:
منیم یاروم هاردا دور؟
اوزوم درر باغدا دور
گئدین اونا سوز وئرین
الیاس دگیرماندادور
-----------------
وکیل گلدی رازقانا
ووردوم دوشدی سیزانا
الان پاسگاه تاپولور
سالار منی زیندانا
----------------------
صاحیبوی اولسون قوزی
چیخمه او بویوک بوزی
یاتاقدا یات قوی یئییم
بوبالاجا قارپـــــــــوزی
--------------------------
دگیرمان = آسیاب
سیزان = اتاق یا انبار یا طویله ای که سقفش را به صورت نیم دایره طاق می زدند
بویوک بز = تپه ای در اطراف رازقان