ویرگول
ورودثبت نام
الیاس امیرحسنی
الیاس امیرحسنی
الیاس امیرحسنی
الیاس امیرحسنی
خواندن ۱ دقیقه·۱ سال پیش

رازقان وخاطراتش ۲




هم سن و سال های ما می دانند که در گذشته های نه چندان دور بیشتر روستاها آب لوله کشی ،برق ،گاز،تلفن وامکانات کنونی را نداشتند .
مردم برای پختن نان وغذاو گرمای خانه وکرسی از کنده هاوچوب خشک درختان واز هیزم وخار وخاشاک کوه ودشت وصحرا استفاده می کردند و به اصطلاح ترک ها به« ادون درماق »می رفتند .
در گذشته خاندانی در سکی باشی رازقان زندگی می کردند که نام پدرشان فیض عمو بود .
فیض عمو چهار پسر داشت :پسر بزرگ رمضان بعد از او عبدالله ودوتن دیگر خسرو و ابوالفضل دوقلو بودند و نام مادرمرحومشان هم خانم زهرا خاکپور بود .
در یک روز پاییزی پدر مرحومم ،مرحوم رسول تورانلو ،مرحوم نجف زارعی و رمضان و عبدالله وتعدادی دیگر جمع می شوند تا برای تهیه ی هیزم به کوهپایه ها و صحرای رازقان بروند.
در وسط راه بر سر سوارشدن بر الاغ بین پدر من و پسر بزرگ فیض عمو جر وبحث در می گیرد و دعوایشان می شود .
شروع می کنند به همدیگر ناسزا گفتن پدر من که اهل فحش وفحش دادن نیست نمی داند چه بگوید
یکباره می گوید :«گئت باشوی پیکارونا هله ده ننه ی ایکی دوقوب  وورام بو قازمایونان مینی ازیلر»
یعنی برو دنبال کارت حالا که مادرت هم دوقلو زاییده است می زنم بااین تیشه مغزت متلاشی می شود .

پدر
۱
۰
الیاس امیرحسنی
الیاس امیرحسنی
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید