ویرگول
ورودثبت نام
الیاس امیرحسنی
الیاس امیرحسنی
الیاس امیرحسنی
الیاس امیرحسنی
خواندن ۲ دقیقه·۵ سال پیش

دیدار از رازقان:الیاس امیر حسنی

رازقان ای روستای خوب من        روستای دشت و کوه و رود من

کودکی را با تو من سر کرده ام       عشق را این جا من از بر کرده ام

روزگاری می رسد دیگر نمی بینی مرا     یا که من دیگر نمی بینم تورا

همه جا را برف پوشانده است . جیک جیک گنجشکان به گوش می رسد . این جا زادگاه من است . دو کوه زیبا بسان عروسانی سفید پوش مرا به یاد کودکی هایم می اندازند . کوچه های این جا دشت های این جا و مزارع و باغات این جا با گام های من آشناست . از مسجدش صدای نوحه هایی را که می خواندم می شنوم . خانه هرچند سوت و کور است اما هنوز نغمه های قرآن پدرم به گوش می رسد . از مدرسه صدای همکلاسی ها صدای بازی ها و شادی ها به گوش می رسد . گویی همکلاسی هایم باز صدا می کنند علی الیاسی بیا

راستی چه انسان هایی در این جا زاده شده زندگی کرده اند و اینک زیر خروار ها خاک خفته اند اما کوه هایت همچنان استوارند . روستا هرچند آن شور و حال گذشته را ندارد و خانه های قدیمی یکی پس از دیگری خراب می گردد اما چشمه هایت جوشان رودهایت نه چون گذشته جاری و باغاتت آبادند . مانیز خواهیم رفت و تو همچنان با تغییراتی خواهی ماند . چه اینک برق و تلفن و جاده ی آسفالت و فردا گاز و دیگر امکانات خواهی داشت.اما آن چه نیست محبت و مهربانی است . دیگر کسی به شب نشینی نمی رود و دیگر مردم با یکدیگر گندمشان را درو نمی کنند . دیگر هیچ کس هیچ کس را نمی شناسد . به هر حال امید است همیشه آباد بمانی و روزی کسانی باشند که بگویند در این جا کسی پا به عرصه ی وجود گذاشت که جز ملامت نشنید و جز رنج و آزار ندید و جز عشق ومحبت نورزید و چون سهراب گفت چشمه هاتان جوشان باغتان آبادان

دیدار
۰
۰
الیاس امیرحسنی
الیاس امیرحسنی
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید