می تراود اشک از چشمم مدام
بر کدامین کار خود گریم کدام
معصیت کارم خداوندا ببخش
بنده ام یارب تورا قولم غلام
رهروی گم کرده راهم ای خدا
با خطاهایم درافتادم به دام
گفته بودی چشم ودل را پاک دار
مرتکب گردیده ام فعلی حرام
روح من را می خورد این کارها
گویی افتاده است بر جسمم جذام
آمدم تاپاک ونورانی کنی
از گناهان وسیاهی و ظلام
باردیگر بنده ی خود را ببخش
برتو بادا هرزمان از من سلام
