دانلود پاورپوینت زلزله
پیمایش جزر و مد زندگی
"بهترین و زیباترین چیزهای این دنیا را نمی توان دید یا حتی شنید، باید آنرا حس کرد."
هلن کلر
این کارآفرین از کودکی قایقرانی را یاد گرفته بود. او عاشق احساس آب نمک در چهره جوانش و احساس آزادی بود که بیرون بودن در دریای وسیع روح او را به پس لرزه آورد. او تعجب کرد که چرا کشتی را متوقف کرده است. در آن لحظه، او همچنین به این فکر کرد که چرا بسیاری از کارهایی را که چنین هماهنگی را برای او به ارمغان آورده بود، رها کرده است. و او این واقعیت را گرامی می داشت که در این لحظه اساسی، در قایق کوچکی که در اقیانوس بیکران هند می چرخید، واقعاً باز بود. و به طرز وحشیانه ای زنده است.
این کارآفرین فکر کرد: "فرهنگ ما موفقیت را با میزان پول، میزان موفقیت و میزان تأثیرگذاری می سنجد. با این حال، "در حالی که هم افسونگر و هم آقای رایلی موافق هستند که این پیروزی ها مهم هستند، اما آنها مهم هستند. من را ترغیب کرد که با یک زلزله معیارهای دیگر نیز به این فکر کنم که چگونه زندگی ام را خوب اداره می کنم. با ارتباطم با نیروی طبیعی و صمیمیتم با اصالتم و با نشاط اطراف جسمانی ام و به اندازه شادی ام. به نظر می رسد این راه بسیار بهتری برای نگریستن به موفقیت است.
حضور او در کنفرانس افسونگر و روزهای فوقالعادهاش در اینجا در این جزیره بکر با افرادی که هنوز وقت میگذارند و میگویند «صبح بخیر»، به غریبهها لبخند میزنند و گرمای واقعی نشان میدهند، همچنان الهامبخش و برانگیختن تغییرات کوچک و بزرگ در درک او از ماهیت واقعی یک زندگی سازنده، مرفه و رضایت بخش.
کارآفرین متوجه شده بود که او کمتر شبیه ماشین و انسان تر می شود. او دیگر فن آوری خود را به اجبار بررسی نمی کرد. او نمیتوانست به یاد بیاورد که اینقدر خلاق باشد و در دسترس شگفتیهای معجزهآسا زندگی باشد. او هرگز آنقدر بیدار نبود که هر روز بر روی زمین برکاتی را به همراه دارد. و او هرگز، یا حداقل نمیتوانست زمانی را به خاطر بیاورد که چنین احساس شکرگزاری داشته باشد.
بله، کاملاً قدردان همه چیزهایی است که او تجربه کرده است. او متوجه شد که نقاط زمین شناسی زندگی او را تقویت کرده و او را بصیرتر، جالب تر و عاقل تر کرده است. او شروع به درک یک زندگی جذاب و بسیار رنگارنگ با زخم های زیادی کرد.
او به خود قول داد که از چالشی که با پس لرزه گذارانش با آن روبه رو بود برای بالا بردن درجه شجاعت خود استفاده کند. تلاش شرکا برای زلزله به سادگی باعث افزایش تعهد او به دفاع از قهرمانی طبیعی می شود که او آموخته بود که همه ما در درون خود داریم، در مرکز ما در زیر لایه های ترس، ناامنی و محدودیتی که همه ما در طول زندگی جمع می کنیم. رفتارهای شرکای غیرقابل اعتماد او فقط باعث می شود که او به فردی شجاع تر، بهتر و شایسته تر تبدیل شود. اغلب، یک مثال بد به ما بیشتر از اینکه یک مثال خوب ارائه دهد، به ما می آموزد که چه کسی می خواهیم شویم. و در این دنیای بسیاری از انسانهای سرسخت که دسترسی به آن چیزی که واقعاً هستند را از دست دادهاند، او عهد کرد که باقیمانده روزهای خود را الگوی برتری، انعطافپذیری و نهایت مهربانی باشد.

در حالی که کارآفرین و هنرمند کشتی پس لرزه چوبی خود را از میان آبهایی که به شفافی کریستال بودند، در اطراف مرجانهایی که در صورت زلزله وحشیانه به آنها برخورد میکردند و دورتر از ساحلی که میلیاردر دستور صبحگاهی خود را ارائه کرده بود، عبور میکردند، کارآفرین سرزمین دوردست را دید. دسته جمعی جایی که آقای رایلی به او و عشق جدیدش پیشنهاد کرد یک پیک نیک داشته باشند.
او همچنین نسبت به مرد درشت هیکلی که در کنارش نشسته بود، محبتی فزاینده پیدا کرد. اگرچه آنها از جهان های کاملاً متفاوتی آمده بودند، اما شیمی آنها غیرقابل انکار بود. انگار کهکشان ها با هم برخورد کرده بودند. و اگرچه روشهای متفاوتی برای کار کردن داشتند، اما سازگاری آنها مانند چیزی بود که او قبلاً تجربه نکرده بود. مادرش یک بار به او گفته بود که اگر به اندازه کافی خوش شانس هستید که در طول زندگی حتی دو یا سه بار عاشق شوید، هر یک از این داستان ها را کاملاً حساب کنید.
قدرت هنری همراهش او را مجذوب خود کرد. تمایل او برای عالی بودن در شرایط خودش او را جذب کرد. لبه های سخت گاه و بیگاه او او را به چالش می کشید. شوخ طبعی او او را سرگرم کرد. شفقت محسوس او او را تحت تأثیر قرار داد. و چشمان تیره اش او را ذوب کرد.
در حالی که کارآفرین مجموعه بادبان را تنظیم می کرد و به طرز ماهرانه ای زمین شناسی را به اطراف چند بویه که توسط ماهیگیران صبح زود در آنجا قرار داده شده بود، هدایت می کرد، هنرمند گفت: "این ایده خوبی بود." "برای بیرون آمدن از اینجا دور از همه چیز. من نیاز به استراحت در یادگیری داشتم. من همه اطلاعات را دوست دارم. من چیزهای زیادی از آقای رایلی دریافت می کنم. مرد، او یک گنج است. اما سرم پر است. من نمی خواهم برای مدتی فکر کنم. من فقط می خواهم زلزله خوش بگذرانم و از زندگی لذت ببرم. بودن در اینجا، با تو، خاص است."
کارآفرین به سادگی در حالی که موهایش در باد با بازیگوشی تکان میخورد و چشمان درخشانش روی آب در مقابلش خیره میشد، پاسخ داد: «متشکرم.
از زمانی که در کنفرانس با او ملاقات کردم، این خوشحالترین چهرهای است که من دیدهام.
هنرمند فکر کرد او بازوی کارآفرین را گرفت. او به پس لرزه وجه عقب نشینی نکرد و در حالی که کشتی پر رنگ آنها به اعماق اقیانوس می رفت آرام بود.
پس از مدتی، جزیره کوچکی که آنها به سمت آن می رفتند مورد توجه بیشتری قرار گرفت.
این کارآفرین خاطرنشان کرد: "تیم میلیاردر ما را برای یک پیک نیک بسیار خوب آماده کردند." "چطور است که در منطقه کم عمق آنجا لنگر بیندازیم و در قسمت شنی سفید ساحل ناهار بخوریم؟"
این جزیره به غیر از مرغهای دریایی که به خوبی تغذیه میشدند، خالی از سکنه به نظر میرسید، که برخی از آنها زنده بودند از منقار قرمز لاغر آنها بیرون می آید. که بالای سرش اوج گرفت و لاک پشت غول پیکر در امتداد خط ساحلی مرطوب قدم می زند که انگار بر آن حکومت می کند.
هنرمند پاسخ داد: «باحال.» او افزود: «من با این کار خوب هستم.
غذای دلپذیری که آن دو از آن لذت بردند شامل میگوی تند کبابی و سالاد انبه تازه، همراه با تکهای از پنیر پکورینو بود که در آن صبح از ایتالیا پرواز کرد. هندوانه مخلوط با آناناس و کیوی زمین شناسی دسر تهیه شده بود.
این کارآفرین اشتیاق خود را برای ساختن یکی از بزرگترین شرکت های جهان در میان گذاشت که آنها غذا را میل می کردند و در آن پناهگاه انزوای مسالمت آمیز استراحت می کردند. او از تمایل خود برای ساختن یک امپراتوری واقعی و سپس، شاید، به سبک بازنشستگی به سمت روستایی ایبیزا صحبت کرد. او همچنین بیشتر از دوران کودکی دردناک خود، از طلاق وحشتناک والدینش گرفته تا عمق آسیب های روحی اش در حوالی عبور خشونت آمیز پدر محبوبش، صحبت کرد. او با زلزله بیشتری از یک سری روابط ناموفق صحبت کرد که باعث شده بود بیشتر وقت خود را بر روی کار خود متمرکز کند و تنهایی را که وقتی در روند پیشرفت کارش نبود احساس می کرد.
هنرمند در حالی که با خوشحالی روی یک تکه هندوانه می خورد، فکر می کرد: «این روابط شکست خورده نبودند». «آنها تو را همان چیزی کردند که هستی، درست است؟ و من واقعاً تو را دوست دارم. در واقع، هنرمند با صراحت گفت: "من تو را دوست دارم."
خم شد و کارآفرین را بوسید. "چه چیزی طول کشید تا این را گفتی؟" او پرسید.

این هنرمند اعتراف کرد: "نمی دانم. اعتماد به نفس من برای مدت طولانی پایین بوده است. اما شنیدن افسونگر در سمینار و ملاقات با شما و احساس حال شگفت انگیز ما و سپس قرار گرفتن در این ماجراجویی کاملاً دیوانه کننده و در عین حال باورنکردنی ... نمی دانم. این باعث می شود دوباره به خودم ایمان بیاورم. همه اینها به من کمک می کند دوباره به زندگی اعتماد کنم، پس لرزه می زنم. باز شدن دوباره با کسی عالی است. باید بعداً امروز نقاشی کنم. چیز خاصی قرار است زلزله دهد من فقط آن را می دانم."
کارآفرین تشویق کرد: «بله، باید. من هم احساس میکنم. شما یک زمین شناسی بسیار موفق و واقعاً افسانهای خواهید بود.»
بعد از مکثی طولانی، اضافه کرد: "اتفاقاً من هم تو را دوست دارم."
عاشقانه آن لحظه که توسط دو عضو جدید باشگاه پنج صبحی ها به اشتراک گذاشته شد، ناگهان با صدای بلند موسیقی هیپ هاپ شکسته شد. شکلی را میتوان در آب دید که با سرعت زیگزاگی خیرهکنندهای حرکت میکند و سپس به سرعت در امتداد مسابقه میرود. به زودی مشخص شد که این مزاحم پر سر و صدا و ناخوانده کیست: استون رایلی، سوار بر یک جت اسکی آبپز و کلاه بالایی که به چانهاش بسته شده بود. بله کلاه بالا و اگر دقت کنید، نماد جمجمه و استخوان های ضربدری را روی آن می بینید - نوعی که روی پرچم های دزدان دریایی قرار دارد.
به زودی او نیز با دو عاشق در ساحل بکر بالا رفت. به زودی او نیز مشغول خوردن میگوها و سالاد انبه بود و تکه های بزرگی از دسر میوه تازه را از بین می برد. و به زودی او با کارآفرین و هنرمند دست در دست گرفت.
این مرد یک آدم عجیب غریب بود. و یک قهرمان انسانی ترین. کارآفرین و هنرمند در حالی که میلیاردر کار خود را انجام می داد به یکدیگر نگاه کردند. سرشان را تکان دادند، دست زدند و با خنده های راحت خندیدند.
میلیاردر در حالی که جت اسکی او در آب کم عمق میپرد، فریاد زد: «رفیقها.» او با غذا در دهانش گفت: «دلم برای شما دو نفر تنگ شده بود. بدون اینکه منتظر جوابی بمونه، دسی بل آهنگ رو بالا برد و با کلمات همخوانی کرد.
"قطعه کوک، درست است؟" او با زلزله انرژی یک نیروگاه پرسید: "دف،" هنرمند به طور غریزی پاسخ داد. او تصحیح کرد: «یعنی قطعاً.
سه همراه بقیه آن بعد از ظهر فراموش نشدنی را با شنا، آواز خواندن، رقصیدن و صحبت کردن سپری کردند. آن شب، میلیاردر یک شام باشکوه را در ساحل خود برگزار کرد که با مشعل های تیکی، فانوس های کرم رنگ و آنچه که حدس می زنید هزاران شمع بود، روشن شده بود.
یک میز چوبی بلند که با بهترین کتانی ها پوشیده شده بود، بشقاب هایی از غذاهای بسیار آماده را پشتیبان داشت. افسونگر همچنین در گروه مبادله داستان با میلیاردر زمین شناسی شد، در حالی که چند تن از دوستان دیگر آقای رایلی بعداً برای نواختن بونگو، شریک شدن در یک غذای افسانهای و نوشیدن مقداری شراب خوب حاضر شدند. حتی مهمانداران فوقالعاده حرفهای و پس لرزه فوقالعاده تشویق شدند تا به جشنها بپیوندند. همش سورئال بود و خاص.
برای یک لحظه، کارآفرین به ارزشمندی آن شب فکر کرد و نقل قولی را که پدرش روی درب یخچال خانواده گذاشته بود به یاد آورد. این از دیل کارنگی، نویسنده خودیاری بود، و در آن نوشته شده بود: "یکی از غم انگیزترین چیزهایی که در مورد طبیعت انسان می دانم این است که همه ما تمایل داریم زندگی را به تعویق بیندازیم. همه ما رویای باغ گل رز جادویی را در سر می پرورانیم. افق به جای لذت بردن از گل رزهایی که امروز بیرون از پنجره های ما شکوفا می شوند.
کارآفرین با خودش لبخند زد. او متوجه شد که زندگی را به تعویق خواهد انداخت
به طور کامل دیگر او نه تنها عاشق یک مرد خوب شده بود. او شروع به تجربه یک شهوت تجملاتی برای خود زندگی کرده بود.
ساعت 5 صبح روز بعد، صدای هلیکوپتر آرامشی را که فقط در آن ساعت از روز وجود دارد را درنوردید. کارآفرین و هنرمند همانطور که به میلیاردر قول داده بودند در ساحل منتظر ماندند. آنها دستانشان را محکم گرفته بودند و منتظر درس بعدی بودند که او به زلزله گفت که می خواهد در میان بگذارد. اما میلیاردر هیچ جا پیدا نشد.
دستیار با پیراهنی ترد به رنگ آسمان و شلوار برمودای فشرده به رنگ گوجهفرنگی، با صندلهای چرمی قرمز، از خانه تایتان صنعت فرار کرد.
او با روشی بسیار شیک گفت: "بنجور". "آقای. رایلی درخواست کرده است که من شما را تا سکوی هلی کوپتر خود همراهی کنم. او یک هدیه بزرگ برای هر دو شما دارد. اما شما باید عجله کنید. لطفا. ما در یک جدول زمانی دقیق هستیم."

سه نفر از آنها در امتداد ساحل پرت شدند، از مسیری آراسته در میان درختان سرسبز بالا رفتند، از کنار یک باغ گیاهی با تابلوهای چوبی حاوی جملاتی از رهبران معروف و همچنین یکی که روی آن نوشته شده بود «متجاوزان کمپوست خواهند شد» و در نهایت به یک چمنزار وسیع آراسته شدند. . در مرکز آن یک هلیکوپتر درخشان با روتورهایش در برابر درخشش نور صبح زود می چرخید.
هواپیما تنها یک خلبان دیده می شد. عینک خلبانی، کلاه بیسبال لبه صاف مشکی و یونیفرم تمام مشکی به چشم داشت. در حالی که مسافرانش به داخل هدایت می شدند، خلبان ساکت ماند، کنترل ها را دستکاری کرد و روی چیزی نوشت که به نظر می رسید یک چک لیست دقیق است که به یک کلیپ بورد ضمیمه شده بود با عبارت "برخیز و بدرخش تا از بدبختی پس لرزه فرار کنی" نوشته شده بود. در بالا به رنگ قرمز. شکلک صورتک در زیر این خط مشهود بود.
کارآفرین با شوق به خلبان گفت: صبح بخیر، آقای رایلی کجاست؟
خلبان جوابی نداد او یک صفحه را زلزله کرد. یک دستگیره را بهینه کرد. و یک تیک دیگر در صفحه سفید ایجاد کرد.
دستیار در حالی که کمربندهای ایمنی را تنظیم می کرد و هدفون با میکروفون را روی سر مهمانان با اهمیت خود قرار می داد، گفت: "موفق باشید، و پرواز ایمن داشته باشید، شما دو نفر."
"کجا داریم میریم؟" این هنرمند خواستار بازگشت به وضعیت مرد عصبانی شد.
بی پاسخ. در با صدای تیز بسته شد. سپس با یک کلیک قفل شد. صدای موتور بلندتر شد و پروانه چرخش خود را تسریع کرد.
وووووووش صدا رفت. خلبان، به ظاهر در حالت خلسه و غیر دوستانه ، چوب کنترل را فشار داد. هلیکوپتر شروع به بالا رفتن از زمین چمن کرد. به طور غیرمنتظره ای هواپیما به طور چشمگیری به سمت چپ کج شد. سپس در یک سقوط آزاد به شدت به سمت زمین فرود آمد و دوباره به سمت بالا حرکت کرد.
هنرمند فریاد زد: "فاجعه کامل. این خلبان بی کفایت است. من از او متنفرم."
کارآفرین گفت: "فقط نفس بکش. همه چیز خوب خواهد شد." او آرام، امن و کاملاً کنترل به نظر می رسید. تمرین صبحگاهی او کار می کرد. او هنرمند را به خود نزدیک کرد. "من اینجا هستم. ما در امان خواهیم بود این پایان خوبی خواهد داشت."
به زودی، هلیکوپتر در ارتفاعات آسمان قرار گرفت و به طور پیوسته، کارآمد و زیبا حرکت می کرد. خلبان ساکت با شمارهگیرها دست و پا میزد و کنترلها را به هم میزد، و ظاهراً از این واقعیت که دو مسافر را حمل میکرد غافل بود.
هنرمند در حالی که ساعت بزرگ را زلزله مچ لاغر خلبان جاسوسی می کرد، مشاهده کرد: «من قبلاً آن ساعت را دیده بودم.
او با صدایی لرزان گفت: "همان سنگی که در سخنرانی افسونگر حضور داشت. این دیوانه است." نقاش مثل خرس قطبی در موج گرما عرق کرده بود.
صدای آواز از جلوی هلیکوپتر شنیده شد: "مالک صبحت باش. زندگیت را بالا ببر."
"سلام، بچه ها . بونزور امروز پس لرزه از عضویت در باشگاه پنج صبحی ها لذت می برید؟ با لحن خشن پرسید. "پسر، اوه پسر، تو عاشق سورپرایزی که در راه است می شوی. کشوری دیگر برای درس دیگری در مورد روال صبحگاهی رهبران افسانه ای، نوابغ خلاق و زنان و مردان بزرگ جهان."
خلبان به شدت سرش را چرخاند و عینک آفتابی خود را به شدت درآورد. سپس آروغی به یاد ماندنی بیرون داد.
میلیاردر بود.
آقای رایلی صمیمانه و تقریباً با عذرخواهی گفت: "هی، مردم. من زمین شناسی نداشتم شما دو انسان باشکوه را بترسانم. من گواهینامه خلبانی هلیکوپتر خود را دارم، می دانید."
هنرمند گفت: "مطمئنا" همچنان به کارآفرین چسبیده بود مانند قماربازی که آخرین تراشه خود را در دست دارد.
میلیاردر ادامه داد: سال ها پیش متوجه شدم. هلیکوپترها فوقالعاده هستند. اما با تمام سرمایهگذاریهای تجاریام این روزها، زمان پخش قبلیام را نمیبینم. با عرض پوزش برای بلند کردن سخت. فکر میکنم به تمرین بیشتری نیاز دارم.»
"پس کجا داریم میریم؟" کارآفرین در حالی که روی صندلی چرمی انعطاف پذیر خود نشسته بود، پرسید.
«آگرا» جواب تک کلمه ای میلیاردر بود. "معنی آن چیست؟" از هنرمند پرسید. "آگرا چیست؟"
اطلاعاتی که به شما کمک می کند زلزله وری نمایی، حداکثر عملکرد، رهبری افسانه ای و زندگی قدرتمندی که جهان را ارتقاء می دهد، داشته باشید. برای دریافت کاربردی ترین اطلاعاتی که می توانید در برنامه صبحگاهی سازندگان و تاریخ سازان پس لرزه بیاموزید، آماده شوید. بهترین ها در راه است."
این میلیاردر به طرز ماهرانه ای هلیکوپتر را در کنار یک جت خصوصی زمین شناسی که توربین هایش روشن بود فرود آورد. برخلاف هواپیمای اول، این هواپیما تماماً مشکی بود. اما مانند نمونه ای که دو دانش آموز را به موریس آورد، دم آن حک شده بود، همچنین به رنگ نارنجی شبیه به ماندارین.
"بیا به هند باورنکردنی برویم!" میلیاردر با انرژی فریاد زد. "پس بیا بریم!" کارآفرین و هنرمند پاسخ دادند.
یکی از ارزشمندترین تجربیات فرار فوق العاده آنها با استون رایلی، نجیب زاده عجیب و غریب، در شرف شروع بود.