دانلود پاورپوینت مقابله با استرس ppt
آیا شما تنبلی میکنید؟
برای همه ما پیش اومده که نیاز به تمرکز کامل روی پروژه خاصی داشته باشیم اما در عوض دنبال بهانه میگردیم تا شروع به کار نکنیم. یا اول باید با کسی تماس بگیریم، یا اسناد و مدارک درست رو نداریم یا اصلا نمیدونیم از کجا باید شروع کنیم. علاوه بر"چرا مقابله با استرس "، همه ما هرازگاهی میکنیم.
علاوه بر این، باعث جمع شدن کارها میشه. حتی وقتی که بالاخره به کاری که به تعویق انداختید رسیدگی میکنید، متوجه میشوید که 5 کار دیگر جایش را گرفتند. مهم استرس چقدر سعی کنید، بنظر میرسد که یک زنجیر تمام نشدنی از کارهای انجام نشده دارید.
حقیقت این است که همه ما بعضی اوقات میکنیم. برای اکثرمون بیش از حد این اتفاق میوفته. ولی متاسفانه، تنبلی زندگی بعضی از ما را کاملا مختل میکنه و شانس داشتن یک زندگی شاد و موفق را میگیره. این کتاب برای افرادی که تنبلی زمین مقابله با استرس کرده، کسایی که در انجام وظایف روزانشون مشکل دارند، نوشته شده.
دست از برداشتن کار سختی نیست. واقعا میگم، فقط ببینید افراد موفق توی زندگی چه کارهایی کردند و آنها را به بخشی از روتین روزانتون تبدیل کنید. افراد موفق هم مثل شما ترسها و محدودیتهایی دارند، اما با این حال انسجام عمل دارند و تنبلی نمیکنند. فقط و فقط چون برای مدتها تمرین کردند تا کارهای مهم را پشت گوش نیندازند.
در کتاب 23 روش غلبه بر ، یکسری روش ساده به شما آموزش داده میشه تا در امور روزانتون نکنید. اکثر کتاب ها فقط یک لیست از نکات به شما میدهند، اما در استرس کتاب به شما آموزش داده میشود که چرا و چطور از هر روش استفاده کنید. چطور از باورهای محدود کننده عبور کنید و بلافاصله از این روش ها استفاده کنید تا زندگی بهتری داشته باشید. مقابله با استرس طور خلاصه، شما دلایل اصلی و نحوه غلبه بر آنها را خواهید آموخت.
من کی هستم؟
من S.J Scott هستم. مدیر وبلاگ
در این وبلاگ نشان میدم که چطور عادت های روزمره منجر به زندگی بهتر میشوند. یک سری روش ساده را به شما ارئه میدهم، که به راحتی میتوان به یک زندگی پرمشغله اضافه کرد. بنظر من بهترین روش برای تغییر اساسی، ساخت یک به یک عادتهای درست هستند.
برای بیشتر زندگی با مشکل داشتم. توی دبیرستان و دانشگاه، فقط شب امتحان درس میخواندم. مقالاتم هیچوقت سروقت نبودن و نمیتونستم حتی به ساده ترین حرفام پایبند باشم.
سال 2003 بود که بالاخره برای حل این مشکل کاری کردم. وفتی که کسب و کار اینترنتی خودم را شروع کردم، متوجه یک حقیقت ساده شدم: "شما کاملا مسئول زندگی خود هستید." از این جمله ساده فهمیدم که برای نتیجه گرفتن توی کسب و کارم اول باید خودم را تغییر بدم. طی چند سال، اطلاعات زیادی از کتابها و سایتهای مختلف درباره عملکردی شخصی خوانده و جمع آوری کردم:
علاوه بر این، شخصا یک سری تکتیک مختلف، برای غلبه بر را تست کردم.
نتیجش چی شد؟
درحال حاضر کسب کار دیجیتال موفقی دارم و 37 کتاب منتشر کردم.
درسته که کاملا استاد" عملکرد شخصی" نشدم، ولی مسیر خیلی طولانی را طی کردم. تمام اینها بخاطر ساختن عادتهایی است که روی رسیدن به مقابله با استرس تمرکز میکنند. به زبان دیگر، یکسری عادات درست کردم.
بریم سر اصل مطلب، این کتاب را برای کمک به شما نوشتم. این کتاب شامل هر نکته و روشی میشه که در چند سال اخیر درباره غلبه بر یاد گرفتم. درسته که استرس کتاب باعث کم شدن میل شما به تنبلی نیمشه، ولی به شما نشون میده که چرا این اتفاق میوفته و چطور میتونید با استفاده از عادتهای درست بر تنبلی غلبه کنید.
اطلاعات این کتاب ساختار مشخصی دارند. اول، درباره روانشناسی حرف میزنیم. بعد به 7 بهانه اصلی برای تنبلی میرسیم. سوم درباره 23 روش غلبه صحبت میکنیم و در آخر، کمک میکنم تا از این اطلاعات استفاده کنید.

براحتی میشه بر این مشکل غلبه کرد، نیازی نیست که زمین گیرتون کنه. در این کتاب یک آموزش قدم به قدم در اختیارتون گذاشته میشه تا براحتی به نتیجه موردنظرتون برسید.
رد هر موفقیت یا شکست را میشود تا یک عادت یا روتین روزانه گرفت. کارهایی که روزانه انجام میدهید تا حد زیادی تعیین میکنند که در زندگی به چه نتیجه ای خواهید رسید.
عادات منجر به تشکیل روتین میشوند، و اکثر ما توی زندگی روتین های خاصی داریم. هر روز بیدار میشیم و یک روتین خاص را دنبال میکنیم. دوش میگیریم، مسواک میزنیم، لباس میپوشیم، صبحانه میخوریم، میریم سرکار، کار میکنیم و برمیگردیم خونه.
ساخت عادت
بعضی از ما روتینهای بهتری را دنبال میکنیم: هدف های بهتری تعیین میکنیم، کتابهای الهام بخش میخونیم، روی پروژههای مهم کار میکنیم و حواس پرتیهای بیمصرف را نادید میگیریم. دیگران عادات مخرب: حداقل کار ممکن را انجام میدن، فعالیتهای کسل کننده و سرگرمیهای بیکیفیت، غذای مضر میخورند و بقیه مردم را برای مشکلات زندگی مقصر میدونن.
حقیقت اینه که، عادات میتونن مقابله با استرس یا مضر باشن. عادات تعریف میکنند که ما کی هستیم، چیکار میکنیم و توی زندگی به چی میرسیم. نکته جالب اینجاست که همه عادات شبیه به هم درست میشن. وقتی که با این روند آشنا بشید، میتونید به شکل منسجم از استرس و عادات جدید و مفید استفاده کنید.
مثلا فرض کنید که تصمیم گرفتید روزانه 30 دقیقه بنویسید. این عادت را با پیروی از همان روندی که دیگران در گذشته طی کردند ایجاد خواهید کرد:
1. هر روز زمان خاصی را برای ساختن این روتین مشخص کنید.
2. حتما به خودتون یادآوری کنید ( مثلا آلارم گوشی ) تا این عادت را در یک زمان خاصی دنبال کنید.
3. با مشخص کردن یک هدف کوچک (مثل نوشتن به مدت پنج دقیقه) شروع کنید.
4. مطمئن شوید که هر روز فعالیت مورد نظرتون را انجام دهید.
5. برای روزهایی که "حسش نیست" برنامهای داشته باشید.
6. بیشتر تلاش کنید تا بطور مداوم روزانه 30 دقیقه بنویسید.
ممکنه بپرسید این مثال چه ربطی به داره؟
همه چیز.

تمام عادات خوب و بد شما با تکرار درست میشن. جایی توی زندگیتون، عادت کردین که وظایفتون را به تعویق بیاندازید چون میتونید از اون لحظه لذت ببرید و این حس خوبی میده. احتمالا سعی نکردید تا این "حسش نیست" ها رو بشناسید و کاری درموردشون انجام بدید.
یکی از دلایل اصلی در کارها، نبود تطابق بین فعالیت مورد نظر و عادات شماست. هروقت کاری میکنید که با روتینهای روزانتون تطابقی ندارد، برای تکمیل کارتون نیاز به اراده و تلاش بالایی دارید. وقتی که این فعالیت لذت بخش نباشه این موضوع حتی واضحتر هم میشه.
نباید مستقیما با روبرو شد. درعوض باید با عادات و روتین های خوب و مفید جایگزین شوند.
این رو وقتی متوجه میشید که یک کار سخت تبدیل به استرس میشه و انجام ندادنش سختتر از انجام دادنش میشه. تاجایی که برای انجامش مقابله با استرس به فکر کردن هم نیست. مثل مسواک زدن، تلویزیون دیدن و رانندگی کردن. فقط به یک برنامه قدم به قدم روزنه نیاز دارید تا به هدفتون برسید.
هممون بعضی اوقات میکنیم. این یک عکس العمل کاملا طبیعی در مقابل فعالیتهای سخت و چالشی است. نکته اساسی اینجاست که متوجه بشید چرا میکنید. در قسمت بعد 7 بهانه اصلی پشت و به تعویق نداختن را میبینید.
7 بهانهاصلی برای
بهانه آوردن برای خیلی سادست. نکته اینجاست که بدانید کدام دلیل منطقی و کدام یک روش خلاقانه برای است. بیشتر اوقات تنبلی ما ناشی از ترسهای ناخودآگاه یا باورهای غلط ماست. اگر به کاوش این افکار بپردازید، خواهید فهمید که غلبه بر این ترسها و ایجاد یک ذهنیت درست و پربازده کار سختی نیست.
ذهن شما یک ماشین فوق العادست. به شما این قدرت را میده تا با استفاده از تخیلتون هرچیزی بسازید. البته، این خلاقیت ممکنه باعث محدودیت شما بشه. ما معمولا توی یک پروژه گیر میکنیم، نه به خاطر نخواستن، بلکه به خاطر الگوهای فکری اشتباه.
دلیل اصلی اعتقادات محدود کننده ماست. کنترل نکردن این افکار باعث میشه تا برای بهانه بیاریم. با این حال، اگر این بهانه را به چالش بکشید، خواهید دید که بیشتر آنها ناشی از ترسهای پنهان یا الگوهای مخرب هستند.
هفت بهانه معمول وجود دارد. با مقابله با استرس دلیل وقوع هرکدام، یک قدم به غلبه بر نزدیک میشوید:
بهانه 1: "مهم نیست"
مردم معمولا به کارهایی که بنظر اهمیتی ندارند استرس نمیکنند. شاید از نظر زمانی اهمیتی نداره، شاید کار لذت بخشی نیست یا به یک هدف بلند مدت کمک نمیکنه و معمولا مجبورتون میکنه که به یک ترس بزرگ غلبه کنید. مهم نیست دلیل شما برای چی باشه، بعضی وقتا کارایی رو نادید میگیریم چون بنظر مهم نمیان.
یکی از ساده ترین روشها برای غلبه بر بهانه "مهم نیست" ، عادت کردن به گرفتن تصمیم های جدی است. یا شروع به کار روی یک پروژه میکنید یا شهامت خلاص شدن از شر آن را دارید. یکی از بهترین راه ها برای غلبه بر ، گرفتن تصمیمهای سخت است. حتی اگر این به معنای حذف کارهایی باشه که زمانی مهم بنظر میومدن.
بهانه 2: "اول باید کار دیگری را انجام دهم."
پروژهها معمولا متوقف میشن چون قبل از آن باید کار دیگری انجام شود. یک تماس تلفنی، یک پروژه متفاوت، یک خرید ساده. کردن وقتی کار دیگری برای انجام دادن هست خیلی سادست.
با عادت کردن به تعریف کامل و دقیق هر پروژه میتوانید این بهانه را برای همیشه از بین ببرید. نکته کلیدی این جاست که هر پروژه را به یک سری اقدامات کوچک که روزانه انجام میدهید تقسیم کنید.
بهانه 3: "برای شروع به اطلاعات بیشتری نیاز دارم."
بعضی وقتا ممکنه این بهانه موجهی باشه. معمولا باید قبل از شروع هر پروژه باید کارهایی رو انجام بدیم. اما اگر این کار را روزانه یا هفتگی مقابله با استرس میدهید، بهانه موجهی نیست.
ساده ترین راه حل برای حل این مشکل کسب اطلاعات بیشتر است. نداشتن اطلاعات کافی درباره نحوه انجام کاری هرگز نباید دلیلی برای و پشت گوش انداختن چیزی باشد.امروزه چیزی نیست که نتوان یاد گرفت یا حداقل کسی را با آن مهارت پیدا نکرد.
بهانه 4: "سرم خیلی شلوغه."
همه ما بعضی اوقات احساس خستگی شدیدی میکنیم. به نظر میاد هر چقدر هم که کار کنیم بازهم لیست کارهایی که باید انجام دهیم هیچوقت تموم نمیشوند. معمولاً این برای افرادی اتفاق میوفته که دارای "ذهنیت سوپرمن" هستند و احساس میکنند که همه کارها را باید به تنهایی انجام دهند.
با تمرکز روی فعالیتهای مهم و واگذاری یا حذف بقیه، این حس تحت فشار بودن ازبین میره. وقتی که بدانید چطور موارد مهم را شناسایی کنید، خواهید دید که استرس دادن "یک کار" خیلی سادست.

بهانه 5: "الان وقت ندارم."
دوباره، یک بهانه کاملا موجه. گاهی اوقات روی یک پروژه متمرکز هستید و شروع یک پروژه دیگر منطقی نیست. اما با این حال، بهانه "وقت ندارم" اغلب به یک عادت برای و پشت گوش انداختن تبدیل میشه. تا جایی که برای همیشه کارهای مهم را کنار میزارید.
وقتی که میگید "الان وقت ندارم"، امید به آینده ای دارید که انجام کارها راحت تر، با پیچیدگی کمتر و لذت بخشتر خواهند بود. گرچه ناخودآگاه، بسیاری از مردم پنهانی این امید را دارند که سرانجام نیاز به انجام این کار از نیست.
اگر پروژه را تا آن روز "افسانه ای" پشت گوش بیندازید، احتمال اینکه هرگز به این پروژه رسیدگی نکنید بسیار بالاست.
بهانه 6: "یادم میره."
مردم معمولا کاری را به مقابله با استرس میاندازند چون انجام دادن آن را فراموش می کنند. مسلما ، همه ما بعضی وقتها چیی را فراموش میکنیم. با این حال، شاید فراموشی نشانه مقاومت در برابر انجام دادن یک کار خاص است.
شاید فکر کنید که اهمیتی نداره. شاید از شکست میترسید یا شاید از یک سیستم موثر استفاده نمیکنید. نکته اینجاست که "فراموش کردن" دلیل معتبری برای نیست. بالاخره باید تصمیم بگیرید که کاری را شروع میکنید یا بیخیال آن میشوید.
بهانه 7: "حوصله ندارم."
قطعا همیشه کارهای ناخوشایندی وجود دارند که از استرس شدن با آن ها وحشت داریم. نکته اینه که چه کاری ارزش انجام دادن دارد و چه کاری ارزش حذف کردن. معمولا این دو را با به پشت گوش انداختن وظایفی که در طولانی مدت تأثیر مثبتی بر زندگی ما دارند اشتباه میگیریم. یعنی تمایل نداشتن به انجام کاری، دلیلی موجهی برای و به تعویق انداختن نیست.
راه حل بهتر اینه که با تجزیه و تحلیل مشکل و پروژه به این نتیجه برسیم که از چه چیزی وحشت داریم و آیا این یک علامت از مشکل بزرگتر است یا نه.
چرا اکثر بهانه ها مزخرف هستن.
همه بهانه میارن. مهم نیست چقدر موفق باشید، بالاخره جایی توی زندگیتون برای انجام ندادن کاری بهانه میارید. برای همین این خیلی مهمه که عادات و روتین هایی برای خودمون بسازیم تا این طرز فکر "بهآنه گیری" را ازبین ببریم.
در ادامه این کتاب به شما مقابله با استرس سری از روتینهای مثبت را که میتونید به راحتی به زندگیتون اضافه کنید، آموزش میدهم. من اسم اینها را عادات ضد گذاشتم چون به شما کمک میکنند تا وقتی که حس میکنید یا انگیزه انجام کاری را ندارید، بازهم به کارتون برسید.
نه فقط درباره هر عادت حرف میزنیم، بلکه درباره تاثیر دقیق آنها بر هر یک از هفت بهانه رایجی که مردم برای استفاده میکنند هم حرف میزنیم. استرس که متوجه بشوید که چطور از این باورهای محدود کننده عبور کنید، میتوانید به آسانی بر غلبه کنید.
خب بیاید با مهموترین عادت ضد شروع کنیم.
عادت1: از قانون 80/20 در تصمیم گیری استفاده کنید
بهانه مورد نظر: "الان وقت ندارم."
معمولا میکنیم چون بنظر میاد خیلی کارا برای انجام دادن داریم. به نظر من این بهونه خیلی ضعیفیه و نشان از این است که شما تعریف نکردید چه کارهایی در زندگی شخصی و حرفهای اهمیت بیشتری دارند. خوشبختانه میتوانید با استفاده از قانون 80/20 بر این مشکل غلبه کنید.
طبق این قانون، که در ابتدا توسط ویلفردو پارتو بیان شد، 80% از نتایج شما بخاطر فقط 20% از تلاش شماست. بنابراین، بیشترین بازده شما به خاطر تعداد انگشت شماری از کارهای شماست. میتوانید با استفاده از قانون 80/20، روی کارهایی که بهترین نتیجه را برای شما دارند تمرکز کنید.
با دنبال کردن این 5 قدم ساده میتوانید از قانون 80/20 در مبارزه با استفاده کنید:
قدم 1: کارهای 80/20 را مشخص کنید
خیلی مهم است که تعداد کمی از مهمترین استرس که بیشترین تاثیر را دارند مشخص کنید. عملا اینها دلایل اصلی هستند که شما به نتیجه میرسید. ساده ترین کاری که درباره قانون 80/20 باید انجام داد، مشخص کردن فعالیتهای مهم و اختصاص دادن وقت بیشتری به آنهاست. به زبان دیگر، باید کارهایی که 80% از نتایج و خوشبختی شما را به همراه دارند مشخص کنید.
اگر نتوانید فعالیتهای 80% رو مشخص کنید چی؟ یک کاغذ بردارید و کارای روزانتون رو بنویسید. بعد دور کارهایی که اهمیت بالاتری دارن خط بکشین. درآخر، اگر برای کسی کار میکنید، بپرسید کدام کارها اهمیت بالاتری دارند.
این کار را در زندگی مقابله با استرس هم انجام بدید. مشخص کنید واقعا چه چیزی مهمه و چه کاری را فقط از روی عادت انجام میدهید. با خانواده بودن، ورزش کردن، داوطلب شدن و روابط اجتماعیتون جزء کارهای 80% هستند، چون این کارهایی هستند که به زندگی شما معنا میدهند. ساعتها وقت گذاشتن توی فیسبوک، توی اینترنت گشتن و تلویزیون دیدن جزء 80 درصد نیستند، چون خیلی وقت میگیرند و تقریبا هیچ تاثیری در زندگی شما ندارند.
خیلی مهمه که 80% را شناسایی کنید. مشخص کنید که چه کارهایی برای شما نتایج مثبتی دارند و چه کارهایی به زندگی شما معنا میدهند. این اطلاعات به شما در گرفتن تصمیم های سخت کمک میکنند.
قدم 2: یک سوال بپرسید
وقت شما یک منبع محدوده.هر یک دقیقه صرف شده بر پروژه، یک دقیقه کمتر در زندگی شخصی شماست. پس چرا باید برای کارهایی که اهمیتی ندارند وقت بزارید؟
هروقت با یک پروژه یا کار جدیدی استرس میشوید، یک سوال بپرسید:
"این کار به 80% کمک میکنه یا ضرر میزنه؟"
معمولا از ترس بد بنظر اومدن، یا کسی را ناامید کردن، قبول میکنیم که کاری رو انجام بدهیم. یادتون تصمیم گرفتن توی زندگیتون چی مهمه. اگر حس میکنین چیزی هست که باعث ایجاد مشکل در فعالیت های 80% میشه تحت هر شرایطی نادیدش بگیرین. یادتون باشه که هیچوقت "اجازه ندید اولویت های مردم تبدیل به اولویتهای شما بشوند".
اگر برای کسی کار میکنید "نه" گفتن کار سادهای نیست. یک راه حل ساده، مراجعه کردن به رییستون و صحبت درباره باثمرترین فعالیتهاتون است. بگید که اگر روی این فعالیتهای خاص تمرکز کنید، نتیهجه خیلی بهتری میگیرید. توضیح بدید که وقت گذاشتن روی این فعالیتها، باعث بالا رفتن بازده و عملکرد کاریتون میشه که در انتها به نفع رییستون هم هست. متوجه میشوید که وقتی که نشان بدهید که چطور میتوانید کار بهتری که نتیجه بهتری برای شما و محل کار شما دارد، انجام بدید، مردم اکثرا منطقی برخورد میکنند.
قدم 3: حذف یا محول کردن
اگر وقت پروژههای جدید را ندارید، پس باید مرتبا کارهایی که میکنید را چک کنید. احتمالش هست که کارهایی را انجام میدهید که به مقابله با استرس 80% ضربه میزنند. اینها کارهایی هستند که باید یا حدف یا محول بشن.
لیست پروژههای شما نباید با کارهایی که مهم نیستند پر شده باشه. اگر کاری را که راضیت بخش نیست انجام میدهید، باید از لیست حذفش کنید. یا به شخص دیگری محولش کنید یا کاملا حذفش کنید.
بازم به احتمال زیاد نیاز دارید تا با رییستون حرف بزنید. به سادگی بگید که باید روی چه فعالیتهایی تمرکز کنید و فعالیتهای جانبی را به بقیه کارکنان محول کنید.
قدم 4: اضافه نکنید، جایگزین کنید
سعی کنید وقتی یک پروژه جدید را شروع میکنید، به لیست کارهای انجام نشده اضافش نکنید. با اینکار فقط حس میکنید که به شدت تحت فشار هستید که یکی از دلایل بزرگ تنبلی و پشت گوش انداختن هست. در عوض پروژههای جدید را با کارهایی که اهمیت بالایی ندارند جایگزین کنید.
یادتون باشه که وقت شما محدوده. اگر استرس میکنید پروژهای هست که ارزش توجه و تمرکز شما رو دارد، باید جایگزین پروژههای کم اهمیت بشود. به این شکل، به وظایف 80% رسیدگی میکنید، بدون اینکه تحت فشار کارهای وقت گیر و بینتیجه باشید.
قدم 5: " تنبلی خلاق " را تمرین کنید
بهتر است بعضی از کارها را پشت گوش بیندازید. وقتی مطمئن هستید که پروژهای جزء وظایف 80% نیست، هیچ ایرادی ندارد که به لیست " یک روزی" اضافش کنید. این کار را با این طرز فکر به تاخیر میاندازید که روزی که اهمیت بیشتری پیدا کرد انجامش بدید.
نکته مهم درباره خلاقانه، این است که به مرور لیست " یک روز دیگه "عادت کنید. پیشنهاد من این است که این لیست را ماهانه مرور کنید تا اهداف ماهانتون رو مشخص کنید و تصمیم بگیرید که آیا وقت برای شروع پروژه جدید دارید یا خیر. مقابله با استرس نیست به این ایده ها عمل کنید ولی باید هرازگاهی بهشون رسیدگی کنید.
طریقه ساخت روتین
اجرای قانون 80/20 مهارتی است که نیاز به زمان داره. ممکنه در ابتدا کنار گذاشتن پروژههایی که روزی مهم بنظر میومدن سخت باشه. البته، بالاخره به یک درک کاربردی از اینکه چی مهمه و چی مهم نیست میرسید.
برای شروع موارد زیر را پیشنهاد میکنم:
1. برنامه روزانتون را مرور کنید.
2. فعالیت های 80% را که بیشترین نتیجه را به همراه دارند شناسایی کنید.
3. کارهایی که جزء فعالیت های 80% نیستند را حذف یا محول کنید.
4. وقتی که پروژه جدیدی را شروع میکنید، از خودتون بپرسید، این فعالیت طیق قانون 80/20 است یا خیر؟
5. اگر کاری ارزش انجام دادن دارد، جایگزین یک پروژه دیگر کنید. فقط به لیست کارهایی که باید انجام بدید اضافه نکنید.
6. با فعالیتهایی که اهمیت بالایی ندارند تنبلی خلاقانه را امتحان کنید.
متوجه میشوید که با تمرکز بر استرس که بالاترین نتیجه را به همراه دارند میتوانید بر تنبلی غلبه کنید. از قانون 80/20 استفاده کنید تا حس تحت فشار بودن نکنید. از داشتن یک لیست طولانی از کارهایی که باید انجام بدهید استرس نمیگیرید، درعوض به مهمترین فعالیتهای زندگیتون، به شکل منطقی رسیدگی میکنید.
بهترین روش برای غلبه بر تنبلی، مشخص کردن پروژههای مهم و پروژههایی هستند که باید نادید گرفته بشوند.
همه ما برای تنبلی بهانه میاریم، ولی اگر حسابی به بهانتون فکر کنید می بینید که بیشتر این بهانهها به این دلیل است که خودآگاه یا ناخودآگاه حس میکنیم کاری که میکنیم ارزش نداره.
راه حل چیه؟
جواب سادست: عادت کنید که هر پروژه را به یک هدف ربط بدید. هروقت که میخواهید کار تازهای را شروع کنید، این سوال را بپرسید چطور به اهداف بلند مدتتون کمک میکنه. اگر مستقیما به یک هدف بلند مدت مربوط میشه تحت هر شرایطی انجامش بدید. اگر به هیچ کدام از اهدافتون مربوط نمیشه از حذف کردنش از لیستتون نترسید.
در مبارزه با تنبلی هدف گذاری سلاح مخفی شماست. دانستن اینکه چه چیزی مهمه، برای برنامه روزانه شما چهارچوبی درست میکنه، بخاطر یک پروژه خاص زمین گیر نمیشوید.
میتوانید این عادت را با داشتن اهداف هوشمندانه درست کنید. هدف هوشمند یعنی دقیق، قابل اندازه گیری، قابل دسترسی، قابل استفاده و استرس زمان مشخص.
به این شکل:
دقیق
این 6 سوال اصلی شماست: چه کسی، چه چیزی، کجا، چه زمانی، کدام و چرا. جواب دادن به این سوالات یک روش سریع و سادست تا یک هدف مشخص و قابل اندازه گیری داشته باشید:
1. چه کسی: مربوط به چه کسی میشه؟
2. چه چیزی: میخواهید به چه چیزی برسید؟
3. کجا: کجا هدفتون را کامل میکنید؟
4. چه زمانی: چه زمانی انجامش میدهید؟
5. کدام: کدام شرایط و مقابله با استرس ها ممکن است مانع شما شوند؟
6. چرا: چرا اینکار را میکنید؟
یک مثال عالی از یک هدف هوشمندانه:
" 16 ماه می، درباره پروژه نکسوس یک ارائه کامل به رییس میدم."
این مثال باعث ایجاد هیچ ابهامی نمیشه. در پایان 16 می میدانید که به هدفتون رسیدید یا خیر.
قابل اندازه گیری
جنبه دوم از اهداف هوشمند، هدفیه که قابل اندازه گیری باشه. شما هدفی لازم دارید که بدانید در برهه زمانی مشخصی قابل دسترسی باشد.
به عنوان مثل، "سخنرانی کردن" هدف قابل اندازه گیری نیست. اما "برای 15 دقیقه سخنرانی کردن" هدفی که قابل اندازه گیریه. یا انجامش میدهید یا خیر.
با اهدافتون خیلی دقیق باشید. استرس به خودتون نگید "حرف زدن توی جمع رو یاد بگیر". در عوض، یکسری موارد قابل اندازه گیری در نظر بگیرید تا بتوانید پیشرفتتون را اندازه گیری کنید.
قابل دستیابی
مطمئن بشید که هدفتون قابل دست یابیه. اهدافی داشته باشید که دسترسی بهشون ساده نباشه، ولی با کار سخت قابل دسترسی باشه. از مثال بالا استفاده کنید، اگر قبلا سخنرانی نکرده باشید، نباید هدفی مثل سخنرانی توی یک کنفراس بین المللی داشته باشید. یک هدف بهتر، سخنرانی خیلی خوب ولی برای جمع خیلی کوچیکه.
حالا، این به این معنا نیست که نباید دنبال اهداف بزرگ برید. هروقت به هرکدام از اهدافتون میرسید، یک هدف جدید، و سختتر مقابله با استرس بگیرید. شاید توی یک سال یا بیشتر خودتون رو توی یک کنفرانس بین المللی ببینید.

مربوط
هر هدف باید به چیزی که میخواهید مربوط باشه. نباید به خانوادنتون، همسرتون یا دوستانتون فشار بیاره. باید روی نتایجی تمرکز داشته باشد که واقعا خواست قلبیتون باشند.
باید کسی باشید که به دست بکار شدن علاقه داره. وقتی که اهداف از علایق شخصی نشئت میگیرن راحتتر میشه به شکل منسجم و روزانه انجامشون داد.
زمان مشخص
برای اهدافتون زمان تعیین کنید. شخصا، دوست دارم دو هدف مشخص کنم: یک هدف کوتاه مدت برای ماه دیگه و یک هدف بلند مدت برای سه ماه دیگه. داشتن اهداف مشخص، با زمان مقرر میتوانند خیلی کمک کنند.
"من یک سخنرانی میکنم" یک هدف نیست، در عوض " من در 16 می به مدت 15 دقیقه برای رییسم یک سخنرانی قدرمتند ارائه میدم" یک هدفه.
هدف داشتن فقط مخصوص به کار نیست. در حقیقت، باید بخشی از هر تصمیمی که در زندگی میگیرد باشه. یادتون باشه، سعی میکنید که بر استرس غلبه کنید، پس باید به هر وظیفهای که دارید نگاه کنید و ببینید چطور به اهداف بلند مدتتون کمک میکنه. این یعنی باید برای هرکدام از موارد زیر هدف تعیین کنید:
تحصیلات ( رسمی و غیر رسمی )
شغل یا کسب و کار
سلامتی و تناسب اندام
سرگرمی و اوغات فراقت
روابط اجتماعی
دین و مذهب
وضعیت مالی
خدمات اجتماعی
لازم نیست برای تمام این مقابله با استرس زندگی هدف تعیین کنید، بهتره فقط برای جنبههایی از زندگی که درحال حاضر و از نظر شخصی استرس بالایی هدف تعیین کنید.
دونوع هدف داریم که باید متوجه آنها و تاثیراشان روی زندگیتان را باشید.
ابتدا اهداف عملکردی هستند، که شما بر روی تلاشتون تمرکز میکنید، نه نتیجه. اگرچه از این تلاش ها منظور خاصی دارید و میخواهید به نتیجه خاصی برسید، اما درصورتی که به نتیجه مطلوب نرسید آن را شکست در نظر نمیگیرید. به عنوان مثال " من در 1 جون یک کتاب 15000 کلمهای را در سایت آمازون منتشر میکنم" یک هدف عملکردیست.
نوع دوم، اهداف نتیجهای هستند، که استرس میخواهید به نتیجه خاصی برسید. درسته که عملکردتون مهمه، ولی هدف اصلی شما رسیدن به این مقابله با استرس خاص است. اگر نرسیدید، پس شما شکست خوردید. به عنوان مثال، "اول جون کتابی در آمازون منتشر میکنم که روزانه 10 تا فروش داشته باشه" یک هدف نتیجه ای است.
پیشنهاد میکنم که هدف عملکردی داشته باشید.مهمترن نکته اینه که عادت کنید که هر روز به خودتون فشار بیشتری بیارید و یک قدم جلو برید. اهداف نتیجهای ممکنه ناامید کننده باشند، مخصوصا اگر به نتیجه دلخواه نرسید. اهداف عملکردی بهتر هستند چون کمک میکنند بیشتر به بهبود خودتون فکر کنید تا نتیجه پایانی.