
ما ،هممون یک نیروی مبارز داریم به اسم های مختلف
گاهی ،همون نهادی که میومد و هوس شیرینی و خوش گذرانی داشت ،واسه خواسته اش مبارزه میکنه
گاهی، همون منی هست، که میخواد هم انسان خوش بگذراند ،هم فرامن ،حکمت و حکیم بودن را یادش دهد
ما ،هممون ازادیم جوری که میخوایم زندگی کنیم و داخل هر کدوم ما، یک نیرویی زندگی میکند که دوست دارد همه چیز را به نام خود ثبت کند
نهاد، بعضی وقتا صبر میکند ،بعضی وقتا ،فرامن بعضی وقتا من
انسان ها ،بسته به شرایط و محیط و موقعیت یک نیرو ازاد یا بسته میکنند
نیروی مبارز، وقتی که به نفعش نیست مبارزه میکنه انسان هم خیلی وقتا ان را سرکوب و نابود میکند
سرکوب شدن، ان ها را مصمم تر میکند بیشتر تلاش کنند که زنده بمانند
فرامن : حکیم درونی ، وجدان
من : تعادل بین نهاد و فرامن
نهاد : بخش خوشگذران و بی پروا
هر کدوم، به بخش خوداگاه و ناخوداگاه ،اجباری و اختیاری، محدود بودن یا ازاد بودن تقسیم میشه
و اکثرا، ترجیح میدن در جهنم اشنا باشند تا بهشت ناشناخته