صدایی ، از خانه نمی امد ،سکوت خالص بود یک لحظه نگران شدم، توی دلم میگفتم ،نکنه نکنه، نمیدونم چرا دلم شور میزد احساس کردم، دلم و توی همون خونه شون جا گزاشتم، دلواپس بودم، خیلی دلواپس معلوم نبود ،چرا مریم با ارش اینجوری شده بود، طاقت نیاوردم و دوباره وارد خانه شدم، صدای باز شدن در خانه که انگار تازه و طراوت سال نو و خونه نو رو ندیده بود، باز شد.
ارش و مریم رو که دیدم ،فقط تماشا کردم، تماشا بدون قضاوت، بدون حسرت
ارش ،نفسی کشید ارام و با تامل به چشمان مریم، نگاهی سنگین انداخت، نگاهی پر از هزارتوی احساسات و عواطف گیر کرده، قاشقی به مریم داد، بدون اینکه، دوباره بع مریم نگاهی کنه ،گفت :(( بگیر ،قاشقی که اولین بار توی این خونه، باهاش غذا خوردی هست ))
مریم، اشک هایش را پاک کرد و نفسش را حبس کرد :(( تو، از کجا میدونی من از این قاشق استفاده کردم ؟؟ موضوع مهمی بود ؟))
برای ارش یک لحظه مهمان ناخوانده رسید، لبخند مورچه ای و ریزی اونم گوشه ی لب، جایی که میشد پادرازی و گستاخی بی چون و چرای ان لبخند مهمان را ،دید، بدون زنگ، بدون در زدن، عین یک بمب اتمی که از اسمون سر میخوره ،خود را مهمان کرده بود
مریم : میخندی؟خجالت نمیکشی ؟ من اینجا دارم اب میشم از ناراحتی، تو میخندی ؟ همیشه میگفتی اگه یخ هستی، متم میخوام کولاک و برف باشم که ،هیچ وقت اب نشی بهت کاری نداشته باشم، اگه دوست داری ملکه ی یخی باقی بمونی، ولی الان داری تمسخر میکنی ارش، حواست هست
ارش ان لبخند طعنه برانگیز را ،با جارو برقی یا با ضد عفونی تفکر و خردش جمع کرد ،خردش به او الهام درونی کرد که، دستش و بگیر
دستان ارش ،گرم بود خیلی گرم، خود مریم حس میکرد انگار بخاری، زیر دستانش در حال فوران بود، لپ های مریم سرخ شده بود ،سرخ سرخ، چشمانش برق میزد برقی که انگار شبیه بغض بود با یک حرکتی ناگهان، ارش را در آغوش گرفت و سفت فشار داد
یعنی، تیر خوردن و تیکه تیکه شدن توسط کینه های پسر خاله و پسر عموش برای ارش، انقدر درد نداشت، ولی مریم انگار خوب کارش و بلد بود ،انگار فکر میکرد در دنیای سریالی زندگی میکند و اگر حواسش، به نشانه های ریز نباشد هم نقش کاراگاهی شو از دست میدهد ،هم ارش یا می میرد یا دیوانه میشود
______ مریم جان ، عزیزم دارم خفه میشم ،شوهرتم تو همه ی همکاراتو ،اینجوری بغل میکنی ؟ خخخخخ مریم
برام مهم نیست، نمیخوام خودت و با سرکوب کردن احساسات و حرف های ناگفته و نزده به دار مجازاتی که من، انتخاب کردم اویزان کنی اینقدر قربانی نباش
_______ فعلائم ککککه تو داری خخخخخفم میکنی، جان مااادرت شل کن ،تو که میدونی من قووول دادم بهت دست نززززنم بههت، کاری نکن که
+ که چی ؟
ارش ،با عصبانیت مریم را هل داد ،گردنش به تو رفته بود انگار فضای سه بعدی ساخته بودند، گریم سرخی و درد های ارش ،کار مریم توانا بود، هر چیزی بهش می‌خورد الا خلق کردن و خالق بی همتا بودن ،در سینمای هفت نقش
مریم با نگرانی گفت : عزیزم ،چرا گردنت یک جوری شده ؟
ارش ،در حالی که دستانش بر روی گردنش بود و سرفه های کوتاه میکشید ،گفت : این مثلا معذرت خواهی بود ؟ خود معذرت خواهی لول میشه ،از این به بعد شرم و حیا میکنه، میگه نه باور نکنین، این ماهیت من نیست ،من این نیستم بعد تو اسمش و میزاری معذرت خواهی؟
