
ارش ، سرش را برگرداند و به من نگاه کرد نگاه مهربان و مهمانی نوازی او جوری بود انگار پری رویای خود را در جهان ماتریالیسم پیدا کرده
_____سلام بانو ،خوش اومدید، دیدگان ما را مزین فرمودید
+ سلام اقا ارش ،خیلی ممنون، من فقط به اصرار مریم اومدم یک نهار گرم بخورم رفتم، سرم هزاران سودا و خیال خام و ناپخته دارد و احساس میکنم اگه بیرون باشم شاید خود را وسط شلوغی و هیاهو پیدا کنم ،چون، فکر من یک سوزنی هست که، اگر افسار نخ ان را نکشد ،به دره ناامیدی و افسوس کشیده میشه
افسانه ناخوش شد و من نمیدانم ،واسع چی به او نگاهی انداختم، و او بع تمسخر و طعنه ،سرش را کج کرد
_ بسه باشه چرا اینقدر تعارف و خو گیری، یک شامه افسانه ،اینقدر ،مثل برنج در شعله گاز، قل قل نکن بیا دلمه بخور، تو ارش نباید بیای فضا خانومانه است، بیا دلمه بکش و اون شیر گرسنه تو سیر کن ،و گرنه روزمون خط خطی و بی اب و لعاب میشه
______ باشع ، میکشم تو هم قول بده ،اینجوری من و خراب و کدر نکنی ،هر کی ندونه فکر میکنه ضحاکم با دوتا مار گرسنه اب دهان ریخته شان، منتظر یک غذای چرب و نرم واسه خودم و مارهام هستم
درون خودم یک اه عمیق کشیدم، چرا باید مریم اینقدر ،کینه از ارش بنده خدا بی خبر و بی گناه داشته باشه ،بعضی مردان، واقعا مظلوم هستند و زنان عقده کودکی و فقر های روحی و ذهنی شان را، سر مردان عین یک کلنگ میکوبند
البته کلنگ از جنس، توقع و مظلوم نمایی و بی فکری واقعا ،خیلی وقتا مردان نادیده و فراموش میشوند، چون مرد هستند ،احقاق زندگی زنانه را ندارند و این ،خیلی ظلم بدی هست در حقشون
_ افسانه ؟
جان جان ، چی شده؟_
تو فکری افسانه، تو نهار و با چه موسیقی میل میکنی؟
خواستم بگم ،اون دلمه ی برگ مو رو، کوفت اون بنده خدا کردی ،حالا روح و روانت، دنبال ارامش خوردن غذا با ،اهنگ های گوش نواز و سنتی میگر ،خجالت بکش مریم ،ولی نگفتم چون بعضی وقتا ،بعضی ادم ها ،چنین در گرداب الگوهای کودکی و تعارض حل نشده گیر میکنند که ،گوش هایشان مثل منشور براق و الماس مانند ،خوبی ها را پس و دفع میکند و وقتی نوبت ان لذت و شرو بدی میرسد ،نوکر حلقه به گوش میشوند ،هر کسی در این دنیا مشکلات و خواسته های حل نشده ای دارد
اما تا جایی که من ،ارش و میشناسم، ارش خیلی سعی کرد خود را، جزئی از دنیای مریم و خود مریم کند، و مریم را بی قید و شرط دوست داشت جوری که لیلی و مجنون ،دوباره در این قرن بیست متولد شده بودند، یا ما انسان های نقابی ،که به صورتمان چسبیده شده، بع ان دوران حق و عدالت و همدلی سفر کردیم
+ مریم ،اول برو از اون بنده خدا عذر خواهی کن، بنده خدا حق نداره با پسرش بخوابه ؟ بروو بهش بگو با ما غذا بخوره، چرا واسش تعیین تکلیف میکنی؟ اینجوری میخواهی؟ من را هم درمان کنی ؟ با این کارهات و عقده هاو سوظن هات، دور خود حلقه میکشی و خود عامل بدبختیت میشی ،
مریم ،اهی کشید چشمانش را بست و با صدای خفه شده گفت
میدانم، اما نمیتونم باور کنم ،ارش همون شوهر سوار بر اسب سفید هست ،امید داشتم، اشکان چشم ابی شوهر اینده من و کیوان باشه، جوری که اسم اون، توی شناسنامه زندگی و سرنوشت من زده شده باشه ،من با ارش مشکلی ندارم ،فقط نمیدونم چرا نمیتونم اون عشق و بپذیرم
لبخندی سرد و بی جانی
به چهره اش نشست، و صورت زیبایش را پر چین و چروک کرد :(( میبینی افسانه ؟ قرا بود من درمانت کنم، اما انگار سرنوشت، جور دیگری انسان ها را میرساند ،جوری که هفت پشت دلت به او ،گرم و نرم باشد ،تخت تخت باشد، شاید دلگیری و ناراحتی تو به خاطر من باشد ،انرژی من مثل برق در حال افول و صعود است، و این جان و روحی واسه ارش نمیزارد ،دلم برایش میسوزد ،اما چه کنم ؟خدا تو را فرستاد ))
سکوت سنگینی، بینانمان فرا گرفت ،شاید حق با او بود ان ناراحتی و فرسودگی که به قلب و مغزم چنگ میزد، با چنگال و چاقو، یک التماس و خواهش از راه دور بود ،یک تلگراف بی صدا .
نشستم ،و دستانم را کنارش گذاشتم، جوری که اگر خواست گریه و ناله کند ،او را در آغوش بگیرم و فشارش دهم ،صدای هق هقش بلند شده بود ،بیچاره مریم، زودتر از چیزی که فکر میکردم ،مریم شکست، فقط به خاطر گفتن حقیقت او اینجور به زمین خورد، فکر نمیکردم یک جمله یا دو سه جمله نگرشها و عواطف دیگران را به هم گره بزند، شاید ،همه مان نقاب داریم و این نقاب با حرف ها و کلمات بی جا و ناگفته زبان ذهن ،زندگی یک فرد را خراب کند، اما مجبور بودم هم خودم خسته و فرسوده بودم هم اون ،کاسه صبرش لبریز از اب شده بود، اما من حرف بدی نزدم
ارش ،از اتاق بیرون امد
و با دیدن گریه های مریم، قلبش گرفت به او نزدیک شد ؛و دستانش و به ارامی فشار داد ،با ندای گرم حلق خود گفت : (( مریم چی شده ؟ چرا گریه میکنی ؟ جاییت درد میکنه ؟ ))
مریم، سرش و بالا آورد چشماش به رنگ خون در آمده بود : (( نه ارش چیزی نیست ، فقط دلم برات سوخت و کباب شد.))
ارش، با تعجب به او خیره ماند:(( برای من ؟ شوهی میکنی نه ؟ چرا دلت برام باید بسوزه؟ مگه چی شده ؟ ))
مریم ،با افسوس و شرم چشمانش را بست ،هق هقش قطع شده بود دستان ارش را گرفت:(( بیا بریم دلمه بخوریم باشه؟))
____ باشه باشه ،تو دیگه گریه نکن.