
رنج ما ،نشانه ی کمبود درون و درک شدن است، گاهی حق را به خودمون میدیم
گاهی، خودمان را محروم یک زندگی لذت بخش میکنیم
فرآیندی ها ذهنی و اعتقادات و باورانمان، خود ما را تشکیل میدهند ،لایه از چوب، بر خود میاندازیم و خود را تبر میزنیم
یا با لایه ای از بی رحمی و بی دردی به دیگران فکر نمیکنیم
عواقب توجه نکردن، به سایه های خودمان را ،به دیگران نسبت میدیم
خیلی وقتا ،وقتی خود را جای ان فرد قرار میدهبم که دیگر دیر شده
بی فکری و بی توجهی به خود و جهان پیرامون مان
مانع رشد و توسعه خودمان و جهانمان میشه ،یعنی ،با درک نکردن عمق دنیایی که هزار رنگ است و ممکنه، گاهی هم خودمان اشتباه کنیم ،دنیا را تیره و خاکستری میکنیم
نهاد مان، خیلی هوس باز و خوشگزران هست
من ،ما به خاطر شرایط و نوع تربیتمان ضعیف تر و فرسوده تر است
فرامن ،یک دفعه ای ممکن است قاطی کند و زیر و بم همه چیز را بزند
هر کدام، ساز خود را میزنندو قدرتی زیاد دارند و ما نباید ان ها را سرکوب کنیم ،چون نیروی پشت پرده یا پشت صحنه را ،باهم متحد میکنندچون هر کدام درد خاص خود را دارند
،و ما، فقط به فکر بقا یا رشدیم که لذت در ان نهفته باشد و اگر ،زیادی سخت بگیریم، همه چیز از مدار خارج میشود در واقع کودتا میشود
ولی خیلی وقتا رنج رنج نیست ساخته و تخیل ذهن است اما در هر صورت برای انسان زجر اور و نگران کنندست
رنج و نرسیدن به لذت ها و دوری از خواسته ی بی اساس اما زیبا یا منطقی و درست ، هدایت میکند.
اما ،خیلی از لذت های ما ،پایه درست و ثابتی ندارند
جایگزینی
مهر و عطوفت
کمک گرفتن از دیگران
سخت گیری تا حد ممکن
راه حل های خوبی میتواند باشد