آقای بدشانس، یا به قول خودش «مرد پولگمکن»، یکی از عجیبترین آدمهایی بود که میشناختم. انگار زندگیاش یه مسابقه دائمی بود برای گم کردن پول، کارت بانکی، یا هر چیزی که با پول سروکار داشت. هر وقت میخواست قبضی پرداخت کنه یا خریدی انجام بده، مطمئن بودیم که یا پول نقدش نیست، یا کارت بانکیاش تو جیب کت دیگهای جا مونده.
یه روز که نشسته بودیم، با آهی عمیق گفت:
+ باز هم پولم گم شد. نمیدونم این جیبها کجا غیب میشن.
گفتم:
- این دیگه چندمین باره؟
سرش رو تکون داد و گفت:
+ اگه یه روز چیزی رو گم نکنم، اون روز، روز من نیست!
مثلاً یه بار، وسط صف بانک بود که فهمید کیفش رو توی تاکسی جا گذاشته. بار دیگه، کارت بانکیاش رو موقع پرداخت شام توی رستوران گم کرد. هر بار، یه داستان جدید داشت. یه بار حتی قبض برقش رو توی یخچال پیدا کرد! بله، یخچال. خودش هم نمیدونست چطوری.
آخرین ماجراش اما، از همه عجیبتر بود. تصمیم گرفته بود قسط وامش رو پرداخت کنه. وقتی رسید بانک، متوجه شد که کارت ملی و کارت بانکیاش، هر دو، توی خونه مونده. خسته و عصبانی برگشت خونه، ولی قبل از اینکه دوباره راه بیفته، مامور بانک تماس گرفت:
+ آقای محترم، اگر تا آخر امروز پرداخت نکنید، جریمه میشید.
اون شب، آقای بدشانس اومد پیش من، صورتش پر از ناامیدی بود و گفت:
+ دیگه نمیدونم چی کار کنم. هر کاری میکنم، این مشکلات ولکن نیستن.
من، که دیگه از این وضعیت کلافه شده بودم، بهش گفتم:
- چرا از پرداخت مستقیم استفاده نمیکنی؟ نه کارت میخواد، نه پول نقد، نه یادت بمونه.
اون، مثل همیشه، با شک و تردید نگاه کرد و گفت:
+ اینا هم لابد یه روزی پولم رو غیب میکنن.
ولی با اصرار من، بالاخره قبول کرد امتحان کنه.
چند ماه بعد، دیدم آقای بدشانس با یه لبخند عجیب اومد سراغم. گفتم:
- چی شده؟ چیزی گم نکردی؟
خندید و گفت:
+ نه، اتفاقاً همهچی سر جاشه! این پرداخت مستقیم، زندگی منو نجات داد. نه کارت لازم دارم، نه قبضا توی یخچال پیدا میشن. همهچی خودش انجام میشه!
حالا، کمدی تلخ زندگی آقای بدشانس به یه قصه آروم و بدون استرس تبدیل شده. ولی هر وقت به اون ماجراهای عجیبش فکر میکنم، خندهم میگیره. چون اگه کسی میتونست یه سیستم خودکار رو هم گم کنه، فقط آقای بدشانس بود.