تو از عطر نفس های خدا، از آسمان هستی
به قدر مهربان های دو عالم مهربان هستی
همه آینه های قدی دنیا خبر دارند
که تو یک بیکران در بیکران در بیکران هستی
کمی آبی کمی نیلی کم سرخ و کمی هم سبز
تو باران بهشتی، مادر رنگین کمان هستی
همیشه می توانستی نبخشی باز بخشیدی
چه اندازه به فکر دردهای دیگران هستی؟
دوباره ابر دلتنگی سراغت را گرفت از من
چرا ای مادر پهلو شکسته بی نشان هستی؟
سرت را روی دامن دارد این مردی که می نالد:
نگاهم کن! نرو! ای بانویم آخر جوان هستی
23 شهریور 1404
#علیرضا_لک
