
شرایط امروز جهان، بسیار بسیار سخت تر از گذشته زندگی افراد را مختل کرده است و این غیرقابل انکار است. اما چه باید بکنیم که بتوانیم این بحران را پشت سر بگذاریم و تا جای ممکن اجازه ندهیم روح و روان و فکر ما درگیر مسائل شود تا جایی که زندگی روزمره رو به پیشرفت ما را تحت الشعاع قرار دهد. ببینید اول از همه باید بپذیریم که بشر دوران سخت تر از این هم پشت سرگذاشته و اتفاقهای ناگواری نظیر بیماری کووید 19 را تحمل کرده است. پس نباید خود را ببازیم و باید بدانیم که حتی ان زمان که علم و تکنولوژی و راوابط بین الملل به اندازه امروز پیشرفت نکرده بود، باز بشر توانست استقامت کند و بحران ها را پشت سر بگذارد. پس امروز ما نسبت به نسلهای قبلتر در شرایط بهتری هستیم. دوم اینکه باید قبول کنیم دنیا برای کسی فرش قرمز ننداخته و همیشه زندگی پر از مسائل و مشکلات کوچک و بزرگ است. اگر ما انتظار داشته باشیم که همواره زندگی ما باید بدون رنج و درد پیش برود آنوقت هرگز نمی توانیم مسائل زندگی خود را مدیریت کنیم. پذیرفتن زندگی همراه با درد، رنج ، زحمت، سختی باعث می شود که آسیب کمتری ببینیم و بتوانیم با مشکلات مواجه بشویم و آنها را بپذیریم. همیشه با رخ دادن اتفاقات بد زندگی ، مرحله اولی که باید فرد آن را بگذراند، مرحله پذیرش است. وقتی ما بپذیریم که هر مشکلی که پیش می آید بخشی از زندگی ماست و ما نباید با آن بجنگیم یا نباید آن را انکار کنیم بلکه باید آن را بپذیریم و بدنبال راه حل برای آن باشیم، آنوقت یعنی ما جرات و نیروی مواجه شدن با مشکلات را در خود ایجاد کرده ایم.