ویرگول
ورودثبت نام
MSD
MSDانیمه می بینم. رمان فانتزی میخونم.مانگا میخونم. لایت ناول میخونم. فیل و سریال میبنم.داستان مینویسم. خلاصه هرکاری جز درس خوندن میکنم.
MSD
MSD
خواندن ۳ دقیقه·۲ سال پیش

داستان کوتاه: تصادف بود!!


- چی شد که کارت به اینجا کشید؟

- تصادف بود .

- چه جور تصادفی؟

- گلوله به سرم خورد.

یکی از ابروهایم را بالا دادم تا تعجبم را نشان دهم.

- تا‌حالا نشنیده بودم کسی《تصادفی》گلوله به سرش بخوره.

- باور کن راست میگ . داشتم تو پیاده رو می دویدم که یهویی یه گلوله از آسمون خورد فرق سرم. احتمالا یکی یه جایی شلیک هوایی کرده بود و از شانس من درست زد به کله من!

- آهان! خب. حالا چرا داشتی می دویدی؟

- یه خانمی داشت پشت سرم می دوید .

- چرا؟

- کیفی که تو دستم بود رو می‌خواست.

- چرا باید همچین چیزی رو بخواد؟

- چون مال اون بود! از دستش قاپیده بودم.

کم کم داشت کفرم را در می آورد.

- برای چی؟

- پول لازم داشتم. اونم فوری!

- با پول دزدی می خواستی چیکار کنی؟!

- رشوه بدم.

- به کی؟

- به یه مامور پلیس.

- که برات چیکار کنه؟

- کیفم رو برام بیاره.

- مگه کیفت کجا بود که برای آوردنش باید به پلیس رشوه می دادی؟

- ای بابا! تو پاسگاه پلیس دیگه.

- چرا کیفت اونجا بود؟

- والا منم دقیق نمی دونم . دادمش به یکی از دوستام . اونم دادتش به یکی از دوستاش ....

- و ؟

- یه لحظه وایستا یادم میاد. آهان. آره. داشته تو حالت مستی رانندگی می کرده. زد به جدول. پلیس گرفتش و کیف رو هم توقیف کردن.

- اصلا چرا کیفت رو دادی به دوستت؟

- نمی خواستم وقتی از ایست بازرسی رد میشم دستم باشه. خطرناک بود.

- تو کیفت چی بود ؟

- یسری کاغذ .

جواب های کوتاه و ناقصش آنقدر اعصابم را خرد می کرد که کم مانده بود بزنم صورتش را بیاورم پایین .

- رو کاغذا چی نوشته بود؟

- نمی دونم. حق نداشتم بخونمش.

- کی کیف رو بهت داد؟

- یکی از دوستام.

- اون از کجا آوردش؟

- من چه بدونم!

- کی بهت گفت کیف رو جا به جا کنی؟

- رئیس.

- رئیس کیه؟

- کسی که بهم پول میده تا کار ها رو انجام بدم.

- اسمش رو میدونی؟

- آره!

به اینجای کار که رسید ، دست از نوشتن برداشتم و نگاهی اجمالی به بیمار انداختم. تا به حالی ندیده بودم که کسی بعد از برخورد مستقیم گلوله به سرش زنده بماند. چه برسد به اینکه حرف هم بزند. سرنگی که با مورفین پر کرده بودم را به سرمش زدم. همین الان هم به خاطر تسکین دهنده ها منگ بود. می توانستم این را در پاسخ های کوتاهش ببینم. ولی خب، بیمار درشت اندام بود و برای خواباندنش مورفین زیادی لازم داشتم. حداقل، این چیزی بود که به پلیس ها قرار بود بگویم.

- خوب بخوابی.

حضورم را در همان چند ثانیه به کلی فراموش کرده بود . از اتاق خارج شدم و کاغذ بازجویی را که با چرت و پرت هایش پر کرده بودم، تحویل دو ماموری که مقابل در کشیک می‌دادند، دادم. با قدم هایی آهسته از بیمارستان خارج شدم. گوشی ام را در آوردم. خونسرد. مطمعن.

- بله ... مدارک تو پاسگاه پلیسن. بله ... کارش رو ساختم. زیادی حرف می‌زد. ممنون رئیس.

خب ، این هم از این . امروز پول زیادی گیرم می‌آمد. آنقدر بود که دیگر مجبور نشوم تا آخر عمر به اینطور کار ها روی بیاورم. فقط یک بیمار روانی از گرفتن جان انسان ها لذت می برد و من قطعا روانی نبودم. نفس عمیقی کشیدم و خودم را برای شروعی دوباره آماده کردم . بدون هیچ دلیلی سرمای شدیدی در بدنم پخش شد . تا خودآگاه به بالا نگاه کردم و لوله تفنگی را دیدم که به سمت سرم نشانه رفته .

لعنتی! به نظر می رسید گلوله دیگری 《تصادفی 》به سر من هم برخورد خواهد کرد.

داستان کوتاهداستانکداستان جناییداستاننویسندگی
۹
۲
MSD
MSD
انیمه می بینم. رمان فانتزی میخونم.مانگا میخونم. لایت ناول میخونم. فیل و سریال میبنم.داستان مینویسم. خلاصه هرکاری جز درس خوندن میکنم.
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید