چند وقت پیش تو اینستاگرام استایل دهه ۹۰ ترند شده بود. منم گفتم بذار این ترند رو اجرا کنم؛ عکسمو دادم به جعفر جی‌پی‌تی و گفتم «دهه نودی‌ش کن» و نتیجه:💁♀️💁♀️
از نتیجه خیلی خوشم اومد؛ نه فقط به خاطر حس نوستالژیکش، به خاطر اینکه چقدر رنگ و جزئیات داشت.
چند ساله همه‌چیز شده بژ و کرم و سفید؛ لباس ساده، کیف ساده، آرایش نچرال، خونه خلوت. انگار برای خوش‌سلیقه بودن باید هر چیزی که کمی زیادی رنگی یا شلوغ بود رو کنار گذاشت. تف تو روحت مینیمالیسم.
دلم برای شلوغی تنگ شده . برای کیف‌های خاص، گوشواره‌های بزرگ، شال‌های طرح‌دار، رنگ‌های جیغ و تا صبح اکلیل. چیزهایی که فقط به خاطر قشنگ بودنشون دوستشون دارم.
حالا انگار ورق داره برمی‌گرده و من یکی که اصلا ناراضی نیستم! 😂
اتفاقا امروز درباره همین تغییر و رویکرد برندهای مطرح مد مثل Prada و Loewe هم یک مقاله کامل نوشتم. خودم خیلی خوشم اومد از دیتاهایی که استخراج کردم. منابعی که تو مقاله‌م نوشتم رو آخر این متن می‌ذارم دوست داشتید خودتون برید به زبان اصلی بخونید این لینک مقاله خودم.
خلاصه اینکه من رسما آماده‌ام برای برگشتن رنگ، زرق‌وبرق و استایل‌های یک‌کم شلوغ‌تر. چیزی که نمود درونی خودته.
منابع مقاله:
https://www.vogue.co.uk/article/maximalist-make-up-osman-ahmed
vogue.com/article/fall-2026-accessory-trends
vogue.com/article/interior-design-trends-2026
https://www.architecturaldigest.com/story/ad-pro-2026-interior-design-forecast
