خیلی وقتها از خودم میپرسم اگر عمران نمیخواندم چه تفاوتی با الان داشتم. شخصیتم، روحیهام، سبک زندگیم چقدر متاثر از درسی است که خواندهام و آدمهایی که به واسطه درس دم خورشان بودهام.
گاهی هم فکر میکنم اساسا شاید سوال درستی نباشد. مثل اینست که از خودم بپرسم اگر در ایران متولد نشده بودم چه تفاوتی با حال داشتم. یا مثلا اگر جنسیتم فرق میکرد. شایدم تاثیرش اینقدر کلی نباشد ولی منظورم ازین مقایسه اینست که بگویم بی نهایت سوال این مدلی وجود دارد که هیچ کدام جواب مشخصی ندارند. جوابشان یک زندگی دیگر است.
همینطور بعضی اوقات فکر میکنم که اگر زندگی فعلیم را در احساسات و افکارم معنی کنم، آنوقت شاید هیچ کدام ازین تغییرات، تفاوت آنچنانی در احساسات و افکار فعلیم نداشت. شاید ظاهر زندگیم فرق میکرد ولی دوز خوشحالی، غم، امید و مهربانیم چقدر با حال تفاوت داشت.
و اینگونه میشود که هیچوقت این فکر ادامه پیدا نمیکند و در نطفه خفه میشود. و خب شاید نوشتنش کمترین کاری باشد که بتوانم در حق این فکر انجام بدهم که هرازگاهی به ذهنم خطور میکند.
شاید سوال بعدیم این باشد که بفهمم اصلا چرا این فکر به ذهنم خطور میکند. اگر نوشته دومی در اینجا داشته باشم، احتمالا همین است.