ویرگول
ورودثبت نام
میکائیل
میکائیلدر جستجوی انسانیت
میکائیل
میکائیل
خواندن ۳ دقیقه·۴ سال پیش

سنگ مهربون من

واقعیت به شما احساس امنیت نمیدهد(رولف دوبلی)
واقعیت به شما احساس امنیت نمیدهد(رولف دوبلی)


میخوام بنویسم

بنویسم در حالی که میدونم هیچ استعدادی تو این کار ندارم

اخه میگن ادما با نوشتن اروم میشن.میگن ادمای موفق اهدافشونو می نویسن.میگن فکر اشفته ی ادمی با نوشتن سر و سامون میگیره و اگه استعدادش رو ندارم حداقل اشفتگی ذهن رو دارم

میخوام بنویسم تا شاید اروم بگیره کودک نا ارومم

اخه من معتقدم هر ادمی داخل دلش یه بچه کوچولوی خوشکل و مظلوم داره بچه ای که معنی ظلم و نامهربونی و نمیفهمه بعضی ادما هستن مثل من که این بچه کوچولو رو دیدن باهاش حرف زدن و طبق حرفاش عمل کردن همونقدر ساده همونقدر صادق همونقدر مهربون ولی تو این دنیایی که هیچکس بچه کوچولوشو نمیبینه و اجازه ی حرف زدن بهش نمیده اینکه تو بیای و به حرف بچه کوچولوی درون عمل کنی به جز درد هیچی نداره هیچی

تو خوبی میکنی و جوابشو بدی میگیری

تو بغل میکنی و کسی نیست وقتی داری از شدت درد به خودت میپیچی بغلت کنه

کسی نیست حالت براش مهم باشه

دلم میخواست هرچی شد به حرف بچه کوچولوی درونم عمل کنم میخواستم ساده بمونم میخواستم مهربونی کنم حتی اگه اگه هیچ وقت طعم محبت رو نچشم میخواستم بخندم تی اگه از درون در حال نابود شدن باشم میخواستم حال خوب و به همه هدیه کنم

ولی یه روز چشامو باز کردم دیدم حال بچه کوچولوی درونم خوب نیست اوندری که به کسی پیام نده اونقدری که اخم کنه اونقدری که حتی بستنی و بازار و لواشک هم خوشحالش نکنه

بهش گفتم:قربونت برم من؟چیشده؟بیا به من بگوبیا بگو باهم درستش کنیم.میخوای اهنگ گوش بدیم هوم؟میخوای بغلت کنم؟بستنی؟قهوه چی حالتو خوب نمیکنه؟

هیچی نگفت باهام حرف نزد خیلی درد داشت خیلیی اخه من بجز اون کسیو ندارم که اینکه واسه هیچ چیزی ذوق نمی کردیم خیلی درد داشت جوری که حاضرم همه استخوانام بشکنه و دیگه اون دردو نکشم

بچه کوچولوم جواب میخواست جواب اون همه مهربونی رو میخواست خب هرچی هم ک باشه ادم بالاخره یجایی خسته میشه

میبره از زندگی

دوماه -دوماه نبودیم دوماه بچه کوچولوم حالش بد بود و هی چشمش به این برنامه و اون برنامه که شاید یکی حالشو بپرسه اصلا حالشو نپرسه فقط بگه سلام تا حالش خوب شه ولی نبود هیچکس نبود بگه عه فلانی دو ماهه نیستا این که هر روز پیام میداد چیشد پس؟ هیچکی نبود هیچکی

اون موقع بود که فهمیدم نه قهوه نه بستنی نه اهنگ هیچ کدوم حال بچه کچولوی درونمو خوب نمیکنه

بچه کچولوم توجه میخواست.بغل میخواست. یکی رو میخواست که وقتی بگیم حوصله ندارم میخوام تنها باشم مثل خودمون بگه: بخدا قول میدم ساکت بمونم قول میدم حتی یه کلمه حرف نزنم که خلوتت بهم نخوره فقط بزار بیام باهات حالت خوب نیست:)

از اونجا به بعد دیگه نزاشتم بچه کوچولوم به کسی محبت کنه دیگه تو هیچ جمعی نخندیدم دیگه نگام سرد شد دیگه حرف نزدم و اسم ادم دلسنگ مهر خورد رو پیشونیم همه بهم میگن چرا انقدر بی احساسی و جوابشون همون نگاه سرده و دلی که داره میسوزه

ادمای سنگی اینجوری ساخته میشن و کاش یکی باشه که بفهمه اون بچه کوچولو زنده است نمرده سنگ نشده فقط یه دیواره محکم روش کشیده شده تا دیگه زخمی نشه تا دیگه اون درد و نکشه چون دیگه نمیتونه اعتماد کنه به هیچ ادمی

هیچ ادم سنگی از اولش سنگ نبوده هیچکس

صبرعشق
۰
۲
میکائیل
میکائیل
در جستجوی انسانیت
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید