کی رو با چشمای تار تیرم نگاه کنم؟
کیو با قلب لهم صداش کنم؟
کی می‌فهمه حرف دلم رو که بش بگم؟
کی نگاه می‌کنه به خودم، نه پوست تن؟
چیشد که اینجا رسید کارم الان
صورتم، یه چهره‌ی مرده‌ست برام
نه لبخند، نه اشک، نه حتی یه حسِ خام
یه روزی خودمُ دوست داشتم، ولی گذشت
زندگی،فقط یه صورتِ سردی برام گذاشت
نگاها تکراری شد یروز برام
حَرفها توخالی شد هروز برام
خدایا ، یه آرزو یه خواسته
بیشتر ازت نخواستَمْا
نخواستم ،فقط یک لبخند
///یروزی که به دلم سنگینی می‌کرد نوشتم همینطوری دلی، نمیدونم .
الان اوکیم این چس ناله بازیا مال قبله :)
