مقدمه
در دنیای ورزش، داستانهای فراز و فرود کم نیستند، اما برخی سرگذشتها چنان پیچیده، عجیب و البته طنزآمیزند که نمیتوان از کنارشان به سادگی گذشت. یکی از این داستانهای درخشان، ماجرای سهند پورعلی فاضل است؛ ورزشکاری که از یک پدیدهی والیبال در سنین نونهالی به نیمکتنشین افسانهای نوجوانان تبدیل شد، دوباره به اوج بازگشت، سپس والیبال را رها کرد و درنهایت در مسیری کاملاً متفاوت، به اسطورهی دلقکبازی و لقب «گوریل سهشاخ» و «میمون نر» دست یافت! این مقاله نگاهی طنزآمیز به سیر شگفتانگیز زندگی ورزشی و غیرورزشی او دارد.
---
ظهور یک پدیده: نونهالی درخشان
سهند پورعلی فاضل در سن ۱۲ سالگی وارد دنیای والیبال شد. برخلاف بسیاری از همسنوسالانش که در این سن هنوز در حال تمرین سرویسهای بیهدف بودند، سهند بهسرعت جایگاه خود را بهعنوان بازیکن فیکس تیم رحیمزاده در رده نونهالان تثبیت کرد. سرعتیزن تیم، مردی برای تمام فصول، ترس و وحشت تور و توپ! در آن دوران، کارشناسان حتی پیشبینی میکردند که در آینده والیبال ایران نام او را فریاد بزند، اما...
---
سقوطی نابهنگام: از فیکس تا نیمکتنشین افسانهای
زندگی همیشه طبق انتظار پیش نمیرود، بهویژه وقتی پای والیبال در میان باشد. سهند که در نونهالان درخشیده بود، در رده نوجوانان به طرز عجیبی افت کرد. گویا توپها دیگر علاقهای به همکاری با او نداشتند، و تور که روزگاری یار گرمابه و گلستانش بود، به دشمنی بدل شده بود که مانع هر ضربهای میشد. نتیجه؟ نیمکتنشینی!
اما سهند برخلاف دیگر نیمکتنشینان، که معمولاً افسرده و ناامید میشوند، این جایگاه جدید را با آغوش باز پذیرفت. او نهتنها نیمکتنشین شد، بلکه بهترین نیمکتنشین تیم لقب گرفت! هنرش در گرم کردن نیمکت، ایجاد انگیزه برای سایر بازیکنان و البته دلقکبازیهای حین مسابقه چنان بود که اگر مسابقهای را از دست میداد، تیم بیشتر از نبود یک بازیکن فیکس ضرر میکرد.
---
بازگشت باشکوه: عصر طلایی در ایدمان
اما هر افسانهای فصل بازگشتی دارد. سهند پس از دورهای پر از تفکر، بررسی تاکتیکی، و البته درک عمیق فلسفهی نیمکتنشینی، تصمیم گرفت که به دوران اوجش برگردد. این بار تیم جدیدی به نام ایدمان مقصد او شد. و چه بازگشتی! او دوباره به بازیکن فیکس و سرعتیزن تبدیل شد، توپها دوباره به او احترام گذاشتند، و تور از دشمن به دوست بازگشت. به نظر میرسید که این داستان با یک پایان خوش بسته خواهد شد، اما سهند برنامههای دیگری داشت!
---
خداحافظی با توپ، سلام به دلقکبازی
در کمال تعجب، او که دوباره به دوران درخشان خود رسیده بود، تصمیم گرفت والیبال را کنار بگذارد و تمرکزش را بر درس بگذارد که این باعث ناراحتی خیلی ها شد ولی بعدها سهند اعلام کرد که پس از قبولی در کنکور به بازی کردن والیبال ادامه خواهد داد و به حدی از خود خواهد رسید که حتی به تیم ملی دعوت شود




-