زن و شوهری پس از یک روز کاری سخت،خسته ب اتاق خاب خود میروند و در رختخواب دراز میکشند.
اما هردو فراموش میکنند ک چراغ را خاموش کنند و از انجا ک نمیتوانند با ان نور بخوابند ، در رختخواب خود غلت میزنند. پس از دوساعت زن ب شوهرش میگوید《عزیزم بهتر است ک چراغ خاموش شود اما من خسته هستم و نمیتوانم از جا بلند شم و چراغ را خاموش کنم》
شوهر جواب میدهد《من از دوساعت پیش در همین فکر بودم ،اما خسته تراز ان بودم ک ان را بر زبان بیاورم》
نکته 《 تنبلی از هر بیماری مسری تر است》
دیل کارنگی میگوید:
بدبختی ادمی از جهل نیست، از تنبلی است.
کیم وو چونگ میگوید:
زندگی، ارزشمندتر از ان است ک ب بیکاری و تنبلی بگذرد.