Love

در این فکرم که آدم ها چگونه عاشق میشوند؟
آیا عشق وجود دارد؟
چطور می‌شود عاشق بود؟
گرفتن این تصمیم که چرا اولین متنم برای شروع در این وب باید با موضوع عشق باشد، آنقدر هاهم دشوار نبود..
به خاطر اینکه مدت هاست دارم فکر میکنم که چگونه می‌شود ادعا کرد که یک عاشقی.. آدم ها روزانه به طور شاید طبیعی یا غیرارادی از لفظ عشقم برای خطاب کردن یک شخص برای ابراز احساسات به کسی که دوستش میدارن ویا شاید برای سیو کردن شماره ای استفاده میکنن....
به نظرم..
عشق واقعا چیز مقدسیه
هرکسی نمیتونه بگه عاشقه و هرکسی هم نمیتونه تجربش کنه
عشق یه مقام خیلی بالایی داره
آدم ها به خاطر عشق از خودشون فاصله میگیرن و تبدیل میشن به بخشی از کسی که دوسش دارن
عشق یعنی خارج شدن از مرز خودت و عقایدت و وارد شدن به دنیایی که میدونی تهش شاید هیچی نباشه
عشق یعنی بسوزی و بسازی راحت بدست نمیاد ولی راحت از دست میره
سخت میشه پیداش کرد
و فرد عاشق هیچی رو جز اون شخص نمیبینه
درد میکشه برای رسیدن بهش
اگر بدونه اون دوسش نداره چون عاشقه فاصله میگیره تا اون عذاب نکشه و چون عاشقه سعی میکنه از دور در فراغش بسوزه
و شاید بمیره
اگر عاشق باشی براش تمامت رو میزاری
درکش میکنی میگذری و هزاران بار اشتباهاتش رو میبخشی
ولی کافیه یک بار فرصتی که بش دادی رو نابود کنه
اون وقت با اینکه میدونی نمیتونی فراموشش کنی از فاصله میگیری
فرد عاشق بیشتر در عمل نشون میده تا زبانی چون برای بیان عشقش هیچ لغاتی نمیتونه اون همه علاقه رو کنار هم بزاره و بهش بگه
باید بفهمه باید از چشماش بخونه
و عشق هرچقدر قشنگ باشه باز پراز درده

این یک بخش از نظریات منه خیلی وقت ها من می‌گویم عشقی درکار نیست. چراکه شاید وجود خارجی نداشته باشد..

اما طرف دیگر من می‌گوید عشق نه ولی دوست داشتن زیاد بله تو میتوانی دیوانه وار دوست بداری یک نفر را دیوانه وار دوست بداری حیوانی را . دوست بداری عروسکی را شاید از وابستگی بیاید.. شاید از بی کسی.. شاید از مهربانی... شاید...