مصاحبه کننده: "چطور به سیمنون رسیدید؟"
بلاتار:"من هارمونی های ورکمستایر را ساختم؛یک قصه پریان زیبا که مورد علاقه من و بسیاری دیگر است.ولی فکر میکردم زیادی رمانتیک است.
تصمیم گرفتم بعد از آن،یک فیلم خیلی خالص و ساده و بی رحمانه بسازم. دیگر شفقتی در کار نباشد.هیج شانسی برای فرار وجود نداشته باشد."
و اینگونه بود که بلاتار "مردی از لندن" را ساخت.
اثری که خود آن را سنگدلانه ترین فیلمش می نامد.فیلمی که قرار است مثل یک مشت به شما بکوبد.
مردی از لندن به یک فیلم نوآر مدرن میماند.
نوآری با شخصیت هایی که قربانی امیال درونی خویش شده اند.شخصیت هایی که اینبار بلاتار هیچ راه فراری از سرنوشت تلخ را برایشان متصور نیست.
بلاتار "مردی از لندن" را به اوج سبک گرایی خویش در فضایی مدرن و شهری بدل میکند.
فضایی هولناک که با دوربین سوبژکتیو بلاتار که انگار در جستجوی چیزی یا کسی است،بدل به بستری برای یک درام جنایی-بلاتاری میشود.
افتتاحیه فیلم میخکوب کننده و شگفت انگیز است.
دوربین طنابی را دنبال میکند که به آرامی وارد آبی تیره میشود و آرام تیلت میکند تا دماغه و عرشه کشتی را نشان دهد که در تاریکی مطلقی فرو رفته است.
دو تن با قواره هایی محو در سیاهی توجه بیننده را جلب می‌کنند که یکی شان میگوید:دنبال من نیا.و ما بلافاصله انتقال یک چمدان را مشاهده می‌کنیم؛مسافران پیاده میشوند و برای سوار شدن به سمت قطار میروند.
این نما حدودا ۱۲ دقیقه است و تا وقتی که شخصیت اصلی فیلم وارد قاب نشده،ما نمی‌فهمیم که با زاویه دید چه کسی نظاره گر صحنه هستیم.این نمای ۱۲ دقیقه ای راه را برای برداشت بلند دیگری باز میکند. کل این فیلم با حدود ۳۰ نما در طول ۱۳۳ دقیقه،چیره دستی بلاتار در برداشت بلند را دگر بار ثابت میکند.
مردی از لندن اما با دیگر آثاری که بنده از بلاتار دیده بودم تفاوت هایی واضح داشت.
ماهیت محیط خنثی است و مشخص بودن آن تقریبا از بین رفته است. داستان مشخصا در جایی که اروپای شرقی به نظر آید،روی نمی‌دهد.
تاکید بلاتار بیشتر بر روی فضا و روابط شخصيت ها با هم و دنیای درونی آنها است.
اما از همه اینها واضح تر این است که مردی از لندن احتمالا کم حرف ترین فیلم بلاتار است.
پلات فیلم هم بسیار ساده است.
کنش ها،با فاصله نشان داده میشوند، و آنچه نشان داده میشود بسیار کم مایه و ناچیز است.
انگیزه ها نیز بسیار مبهم و سطحی اند.
اما واقعیت امر این است که تاکید بلاتار، هیچوقت بر چنین چیزهایی نبوده.
تصویر و فضاسازی خارق العاده بلاتار در کنار موسیقی میهای ویگ همچنان شگفت انگیز و تکان دهنده است.
8/10
#ریویو
#پیشنهاد
آرمین حاجی زاده✍?
