ویرگول
ورودثبت نام
مهلا
مهلامن مهلا هستم . ۱۶ سالمه . روزی تصمیم گرفتم حرف ها و احساسات نگفته ام رو در قالب شعر بیان کنم . امیدوارم که بعد از این همه سال شنیده بشم .
مهلا
مهلا
خواندن ۱ دقیقه·۱ سال پیش

صرف چایی با بی‌خوابی

امشب

مثل هر شب

تاریکی ، گیسوانش را

گسترانده است .

تنها سکوت است

که در خیابان ها قدم می‌زند .

ماه هم همانند آدم ها

رو ملافه ابری‌اش خوابیده است .

انگار فقط من‌ام

که برای بی‌خوابی

همدم‌ام .

گمان کنم حالا حالا ها

مهمان‌ام است .

برایش چایی دم می‌کنم ؛

کلوچه گردویی می‌آورم

و زیر نور کرم های شب‌تاب

مهمانی را می‌کنیم

برگزار .

میان‌مان

سکوت پا‌برجا ست .

بعد از دقایقی

بی‌خوابی

همانطور که نگاه می‌کرد به فنجان چایی

از من پرسید سوالی .

" چرا هنوز بیداری ؟ "

با طعنه دادم جوابش را :

" خوب چون که تو اینجایی . "

سرش را گرفت بالا .

همان‌گونه که با شگفتی

به چشمانم نگاه می‌کرد

گفت : " نه

من مهمان ناخوانده

نیستم .

خودت کردی مرا دعوت .

وقتی که

آمدم

خودت گفتی بمانم در کنارت .

آخر چرا

با خودت

می‌کنی این کار را ؟ "

آنگاه ، بغض گلویم را

داد فشار .

هی نگاه می‌کردم به گوشه و کنار .

بعد از ساعت ها

یافتم جوابش را .

گفتم :

" بی‌خوابی عزیزم !

من هنوز بیدارم .

می‌خواهم که بخوابم

اما

چرا‌های ذهنم

نمی‌دهند اجازه‌اش را ."

بعد بی‌خوابی

با دلسوزی

خواست که چرا هایم را

بیرون بریزم .

با اشک فریاد زدم :

" چرا اطمینان ندارم

که مال این دنیایم ؟

چرا وقتی که بی‌گناهم

این‌قدر گناه کارم ؟

چرا همیشه عذاب وجدان دارم

و سرشار از اضطرابم ؟

چرا فقط دست به دامن

قرص های خواب آورم ؟

چرا با این حال نمی‌توانم

بخوابم ؟

چرا فقط من ؟

چرا فقط ما ؟

چرا ؟

چرا ؟

چرا ؟

چرا ؟

چرا انقدر چرا در مغزم

دارم ؟ "

ناگهان بی‌خوابی

دستی بر سرم کشید ؛

لبخند کمرنگی زد ؛

از روی صندلی

بلند شد .

کت چرمی‌اش را پوشید .

در را پشت سر بست

و از مهمانی رفت .

۱
۱
مهلا
مهلا
من مهلا هستم . ۱۶ سالمه . روزی تصمیم گرفتم حرف ها و احساسات نگفته ام رو در قالب شعر بیان کنم . امیدوارم که بعد از این همه سال شنیده بشم .
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید