ویرگول
ورودثبت نام
مهلا
مهلامن مهلا هستم . ۱۶ سالمه . روزی تصمیم گرفتم حرف ها و احساسات نگفته ام رو در قالب شعر بیان کنم . امیدوارم که بعد از این همه سال شنیده بشم .
مهلا
مهلا
خواندن ۱ دقیقه·۱ سال پیش

خورشید خفته

قلبم

سریع تر از ثانیه ها ،

در تپش است ؛

چشمان لرزانم

بیشتر از رود ، خروشان است ؛

بر بیابان گونه هایم ،

باران اشک جاری .

هنوز باور نمی‌کنم

خودت بگو که اینجایی ؛

فقط خوابی .

بگو چرا

دستان گرمت حال

سرد است

و آن صورت پر‌مهرت

از احساس خالی ؟

کنون وجودم

از شک هست عاری .

مطمئنم

که تو را می‌خواهم .

بگو که نیست دیر .

آری .

می‌دانم

این است رسم تقدیر ؛

هر چه داری

بی‌ترحم

از تو می‌گیرد

تا بفهمی

هر‌کسی تنهای تنها می‌میرد .

اما بدون تو

من نه‌تنها ، تنها

بلکه بی معنایم

مثل همان ماهی

که بی خورشید ،

تاریک است

بی امید و شادی .

نگاهم کن خورشید زیبایم .

تو هم مرا می‌خواهی ؟

پس چرا فروغ رویت

محو شده‌ست ؟

ندارد اشکالی .

بامداد که خورشید حقیقی

بالا بیاید ،

با دستان گرمش

تو را به آغوش می‌کشد ؛

خواب را از چشمانت

می‌پراند ؛

جانی دوباره به جسم بی‌جانت

می‌تاباند .

اما نمی‌دانم چرا

آنها

باور نمی‌کنند حرفم را .

آخر زیر خاک

وقتی شدی بیدار

چه کسی می‌شنود فریادت را ؟

خاک نامرد است .

مملو از جانوران بی‌عقل است .

چرا نمی‌فهمند

حیف جسمت است

که غذایشان شود ؟

چرا نمی‌فهمند

که تو فقط خوابی ؟

چرا نمی‌فهمند

شاید تو بیماری

فقط اندکی دارو می‌خواهی ؟

پس تابوت چرا ؟

کفن بی‌روح چرا ؟

لباس سیاه چرا ؟

گریه و زاری چرا ؟

خاک چرا ؟

خاک چرا ؟

خورشید
۲
۰
مهلا
مهلا
من مهلا هستم . ۱۶ سالمه . روزی تصمیم گرفتم حرف ها و احساسات نگفته ام رو در قالب شعر بیان کنم . امیدوارم که بعد از این همه سال شنیده بشم .
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید