رویا?

آنگاه که صبح شد و دوباره خورشید طلوع کرد.
صدای پرندگان ماشین‌ها  مردم‌ها صدای همه ی
آنها در گوشه می‌پیچید چه می‌شد چه می‌شد
اگر یک روز از خواب پاشم دوباره چشمانم را
ببندم افکار‌هایم رویاهایم غرق شوم کاشکی می‌شد.
کاشکی میشد بچه شویم و دنبال توپ هایمان بدویم.
افکارم همه یک چیز می گویند خسته ام غرق شده
ام غرق و دیگر کسی نمی تواند من را از رویا هایم بیدار کند.
خستگی تنها چیزی است که می‌توانم به آن فکر کنم‌.
نت های موسیقی داخل سرم می چرخیدند و آهنگ
می نواختند.
قطره ی باران به زمین ،برگ ها،خانه ها، روی تاره مو هایم
و روی سیم ویلن می افتادند همین طور می نواختم و
می نواختم تا غرق دنیای خود شوم، فقط و فقط خودم و سایه ی خودم باشم.
بوی نرگس،بوی خاک نم داشته در تاریکی که در آن
روزنه ای می تابد‌ و من را از افکارم بیرون می آورد.
غروب خورشید چه زیبا است و من چقدر آزادم؟.!