رفتی و بعد از تو با خیالت چه خوش باورَم
حال مرا تنها خدا میداند و شاید کمی هم مادرَم
هر کس رسید احوال من را از نگاه من گرفت
یک شهر فهمیده که من ، از داغ تو خاکسترَم
با اینکه گوشه گیرم و تنها تر از قبلا شدم
اما هوای دیدنت هرگز نرفته از سَرَم
بعد از تو حتی گریه هم مرهم نشد بر درد من
اکنون دگر زخمی شده ، آن نیمهی عاشق ترَم
ای کاش قبل مرگ خود یک بار میدیدم فقط
تصویر چشمان تو را بر رو به روی پیکرم
تصویر چشمان تو را ، بر رو به روی پیکرم