غروب

غروب یک پدیده‌ی خاصه. خاص مثل خودت،

زیبا، خیره کننده، پر از رنگ و البته کوتاه

تو هم زیباترینی، اینقدر که دیگه هیچ کسی به چشمم زیبا نیست.

تو هم خیره کننده ای، طوری که هرچقدر به تو نگاه کنم سیر نمی شم.

تو هم پر از رنگی، رنگ زندگی، رنگ طراوت، رنگ عاشقی، رنگ محبت، رنگ دوست داشتن.

و تو هم کوتاه بودی، توی لحظات عمرم چند دقیقه ای بیشتر نبودی. مثل غروب که تا شروع میشه و میخوای ازش لذت ببری تموم میشه.

و الان زندگی من بعد از تو مثل شبی تاریک شده. بی نور، بی عشق، بی هدف. باید خوابید و دیگر بیدار نشد.