درمان شناختی رفتاری (CBT) نوعی روان درمانی است که به بیماران کمک می کند تا افکار و احساساتی که رفتارها را تحت تاثیر قرار می دهند، درک کنند. درمان شناختی رفتاری، معمولاً برای درمان طیف گستردهای از اختلالات، از جمله فوبیا، اعتیاد، افسردگی و اضطراب استفاده می شود.
درمان شناختی رفتاری، عموما کوتاه مدت است و هدف آن، کمک به افرادی است با مشکل خاصی دست و پنجه نرم می کنند. در طول دوره درمان، افراد یاد می گیرند که چگونه الگوهای فکری مخرب یا پریشانی که بر رفتار و احساسات، تاثیر منفی می گذارند، را شناسایی کرده و تغییر دهند.
هدف از درمان شناختی رفتاری، این است که به بیماران آموزش داده شود که با اینکه نمی توانند تمام جوانب جهان اطراف خود را کنترل کنند، اما می توانند نحوه تفسیر و برخورد با چیزهایی که در محیط آنها وجود دارد را کنترل نمایند.
انواع درمان شناختی رفتاری
بر اساس گزارش انجمن روان درمانی شناختی و رفتاری بریتانیا، "روان درمانی شناختی و رفتاری، درمانهایی هستند که مبتنی بر مفاهیم و اصول حاصل از مدلهای روان شناختی احساس و رفتار انسان می باشند. این درمان ها شامل طیف وسیعی از رویکردهای درمانی برای اختلالات عاطفی، همراه با زنجیرهای از روان درمانی فردی ساختاری تا موضوعات خودیاری است."
انواع خاصی از رویکردهای درمانی وجود دارند که زیرمجموعه درمان شناختی رفتاری CBT هستند، و مرتباً توسط متخصصین سلامت روان مورد استفاده قرار می گیرند. نمونه هایی از این رویکردها عبارتند از:
با اینکه هر نوع درمان شناختی رفتاری، رویکرد منحصر به فرد خودش را دارد، اما هر کدام از آنها به الگوهای فکری اصلی که موجب روان پریشی می شوند، می پردازد.