
قرارداد هوشمند یکی دیگر از اصطلاحاتی است که اغلب در ارتباط با بلاک چین ذکر می شود. این به نرم افزاری اطلاق می شود که رفتار یا منطق قراردادها را تقلید می کند ، که به شرکت ها اجازه می دهد شرایط و ضوابط قراردادها را خودکار کنند. یک قرارداد هوشمند می تواند به فیلدهای داده موجود در بلاک چین اشاره کند.
قرارداد هوشمند در اصل یک قرارداد دیجیتالی است که در صورت تحقق شرایط تعیین شده ، معاملات را به طور خودکار انجام می دهد و در نتیجه واسطه ها و تفسیر انسان را از بین می برد.
به عنوان مثال ، در صورت ورود محصولات به کشور وارد کننده ، به طور خودکار به یک صادر کننده پرداخت می شود یا کسانی که قرارداد را نقض می کنند به طور خودکار با جریمه مالی می شوند.
از آنجا که قراردادهای هوشمند قراردادهای دیجیتالی هستند، برای اجرای خودکار باید به زبان کامپیوتر نوشته شوند.
چنین "قراردادها" یا فرایندهایی نیازی به تفسیر یا مداخله انسانی ندارند، زیرا یک برنامه کامپیوتری آنها را اجرا می کند.
بندهای قراردادی مصوب به برنامه های اجرایی رایانه ای تبدیل می شوند. ارتباطات منطقی بین بندهای قراردادی نیز به صورت جریان منطقی در برنامه ها حفظ شده است (به عنوان مثال عبارت if-else-if).
اجرای هر بیانیه قرارداد به عنوان یک معامله تغییرناپذیر ذخیره شده در بلاکچین ثبت می شود. در همین حال، قراردادهای هوشمند کنترل دسترسی مناسب و اجرای قرارداد را تضمین می کنند. به طور خاص، توسعه دهندگان می توانند مجوزهای دسترسی را برای هر عملکرد در قرارداد اختصاص دهند.
در اصل، یک قرارداد هوشمند می تواند عملیات مختلفی را به صورت خودکار انجام دهد، به عنوان مثال، محاسبات ، ذخیره اطلاعات ، انتقال وجوه و غیره.
از آنجا که تقریباً نیمی از بودجه کل هزینه شده برای پروژه های نرم افزاری به آزمایش نرم افزار اختصاص می یابد، امنیت یکی از نگرانی های اصلی است که در حال حاضر مفهوم قرارداد هوشمند را از پذیرش جریان اصلی عقب نگه داشته است. برخلاف سیستم های متمرکز، هنگامی که یک قرارداد هوشمند در بلاک چین غیر متمرکز عملی می شود، در صورت بروز خطاهای برنامه نویسی ، بازگشت و جبران غالباً دشوار است.
قراردادهای هوشمند در زنجیرههای بلاک تعبیه شدهاند، این امکان را فراهم میکنند که شرایط قراردادی یک توافقنامه بهطور خودکار و بدون دخالت شخص ثالث قابل اعتماد اجرا شود. در نتیجه، قراردادهای هوشمند می توانند مدیریت و هزینه های خدمات را کاهش دهند، کارایی فرآیندهای تجاری را بهبود بخشند و خطرات را کاهش دهند. اگرچه قراردادهای هوشمند نویدبخش موج جدیدی از نوآوری در فرآیندهای تجاری هستند، تعدادی چالش وجود دارد که باید با آنها مقابله کرد.
در مورد قراردادهای هوشمند در رابطه با قانون قراردادها بحث کمی وجود دارد. مفهوم قرارداد هوشمند برای اکثر حقوقدانان نامفهوم باقی مانده است و برنامه نویسان تمایل دارند آن را به عنوان راه حلی که جایگزین قراردادهای سنتی و قانون قرارداد می شود، درک کنند. معمولاً یک قرارداد هوشمند یک عملکرد برنامه ریزی شده است که بخشی از قرارداد قانونی را اجرا می کند. این ممکن است یک تابع پرداخت خودکار باشد که طبق قانون قرارداد تعهد پرداخت را انجام می دهد.