ویرگول
ورودثبت نام
رضوان ریاحی
رضوان ریاحی
رضوان ریاحی
رضوان ریاحی
خواندن ۱ دقیقه·۲ سال پیش

باتلاق

تنهایی باتلاقی بود که مرا درون خود غرق کرد

هرکاری برای در آمدن ازش استفاده کردم نشد

همه من را در راه هایی جنگلی ترس آلود ترک کرد

در سنی که نیاز بود در آغوش کشیده شوم

ولی چه کنم که هیچ گاه نمیتوانم تجربه اش کنم

گرمای آغوشی از آرامش

محبتی درک نشدنی

و من صبور شدم در راهی بنام زندگی

راهی بارانی و راهی پر از ترس پراز اظتراب

راهی که تنها امیدم با خودم بود آمدم بیرون آمدم

ولی رسیدم به باتلاقی که در اتاق تاریکم وجود داشت

و من درونش افتاده ام در این باتلاق نه آغوشی بود نه محبتی و من باز هم پیش میروم تا جایی که مرگ جسنی پیش رویم بیاید و او من را در آغوش بگیرد

آمدم

آمدم

آمدم

آمدم ا

مراهی

دآرامشی

م


۰
۰
رضوان ریاحی
رضوان ریاحی
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید