میدانی!
وقتی به اسمان خیره میشوم،ابر ها برای من هماننده رقصنده هایی هستند که با ساز باد به اوج شکوه میرسند.ان ابی دلبرا ی اسمان به من میفهماند که زندگی هنوز زیبایی دارد!هنوز در این دنیای فخر فروش میشود قناعت کرد !
میدانی!
هنوز میشود با چایی تازه دم دم دم های عصر سرخوش و مست شد
هنوز با خیال های بی گاه و رنگین به اینده ی سیاه و از تار و پود افتاده امیدوار شد
میدانی!
هنوز به نوع بشریت با تمام فلاکت های به بار اورده امیدوار ماند و به ادامه ی این ریسمان عظیم دلخوش بود!
میدانی!
تمام سلاح بشریت که هنوز تیر هایش به اتمام نرسیده،چند قطره امید با رنگی به نام مهربانی است
امید است مهربان و امیدوار باشیم
