ویرگول
ورودثبت نام
فاطمه حویزه‌نژاد
فاطمه حویزه‌نژادمی‌نوازم خیالم را ?
فاطمه حویزه‌نژاد
فاطمه حویزه‌نژاد
خواندن ۱ دقیقه·۴ سال پیش

در خود بطلب هرآنچه خواهی که....

هرچه گوش بگیریم بی‌فایده‌است. سخنانشان در مغز رسوخ می‌کند.
هرچه گوش بگیریم بی‌فایده‌است. سخنانشان در مغز رسوخ می‌کند.


تمام آرزو‌هایمان را در دیگران جستجو می‌کنیم.

در لبخندشان، در دستانشان، در احساسشان، در رضایتشان و در نگاهشان. آن وقت ما چه؟ هیچی.

ما همچنان درحال جستجوی نگاه و رضایت دیگرانیم. تمام نگاهمان به دهان دیگری است.

درخواست می‌کنیم؛ رد می‌شویم و باز هم تکرار می‌کنیم.

دائم خود را به دیگران چسبانده‌ایم. دیگرانی که خود، کار و زندگی دارند و وقت اضافه‌ای برای حرام کردنش ندارند. چه می‌شود که ما اینگونه رفتار می‌کنیم؟

کودکی. واژه‌ای زیبا که درونش پر از درد و عشق و شیرینی است.

از بچگی به دیگران متصل شده بودیم. وابستگی ما به دیگران آنقدر زیاد شد که در بزرگسالی نیز ادامه دادیم. دائم نگاهمان به دیگران بود و دائم در پی رضایت دیگران بودیم. و این وابستگی با ما بزرگ می‌شد. تمام استعداد‌ها و امتیاز‌های خود را نادیده می‌گیریم و تهش در پی دیگران، مسیرمان را انتخاب می‌کنیم. در جستجوی عشق هستیم و آن را از دیگران می‌طلبیم. می‌خواهیم مارا درک کنند و از دیگران انتظار داریم. حال خوب می‌خواهیم و از دیگران طالبیم. دلمان، خوشی می‌خواهد و می‌خواهیم دیگران مارا به آن برسانند. رسیدن به آرزوها و اهدافمان را خواهانیم و دیگران باید آن را برایمان فراهم کنند.

وقتی هم همه چیز بر وفق مراد نباشد آن وقت افسرگی و هزار کوفت و زهرمار گریبانمان را می‌گیرد.

یک بار هم تلاش نکردیم که در خود آمال و آرزوهایمان را پیدا کنیم!

به قول مولانای بزرگ: در خود بطلب هر آنچه خواهی که تویی.


نویسنده: فاطمه حویزه‌نژاد

عشقوابستگیدلنوشتهنوشتنکودکی
۵
۰
فاطمه حویزه‌نژاد
فاطمه حویزه‌نژاد
می‌نوازم خیالم را ?
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید