آقا صبح با ذوق و شوق کله سحر پاشدیم بریم دمی آب املت بزنیم، رسیدیم با کویر لوت مواجه شدیم، گویا هنوز به پارک ها نرسیده آب🥲😮💨 ولی خوب چون ما عهد کرده بودیم خوش بگذرونیم، خوش گذروندیم و املت مشتی هم زدیم، جاتون خالی🥰
تنها یه گوشه ای از پارک ایستاده بودم، که مسیر دسترسی بهم سخت بود، همزمان با یه نیش تا هیپوفیز باااااز داشتم جواب تکست دوستم رو میدادم، یه آقایی خودشو به سختی رسوند بهم و پرسید به فال اعتقاد دارین؟ گفتم نه…گفت تاروت، حافظ، قهوه، هیچی؟ نه… باز ادامه داد خودشو معرفی کرد و نرخ فالهاش رو گفت، بازم گفتم نه مرسی، گفت خیلی دقیق میگماااا، نه مرسی، گفت عاشق نیستی مگه؟! بازم نه… گفت ولی من از دور دیدمت حس کردم خیلییی عاشقی…با یه خنده قشنگی داشتی مسیج میدادی🫤 تو دلم گفتم پیداس فالگیر خوبی نیستی😄
خبر خوب اینکه بلاخره دل به دلدار رسید… گردن من و دست های ماسورم رو عرض ميكنم😆 از جيغ و دادها و اون صدباری که رفاقتم رو باهاش بهم زدم که بگذریم، خدا رو شکر دیگه نفس کشیدن سخت نیست🫣🥹
خوندن و صحبت درمورد «تروما» هنوز که هنوزه برام کار سختیه، ولی میخونم و تو جلسات درموردش صحبت میکنم، تو مسیر برگشت به خونه میدونستم قراره تو جلسه باز درمورد تروما صحبت کنیم، داشتم تو ذهنم حرفام رو بالا پایین و مرور میکردم و حتی به این فکر میکردم خوبه امروز راجع به یه چیز دیگه صحبت کنیم و حتی یکی دوتا موضوع به ذهنم رسید، که یهو یه ماشین ازم سبقت گرفت، رو شیشه عقب ماشینش به همون بزرگی نوشته بود «تروما»، اصلاااا نگم از حجم سوپرایز شدنم!! مگه دارریم؟ مگه میشه؟؟ اینه که گفتم تا یکی نیومده رو پیشونیم بنویسه بهتره مقاومت رو کنار بذارم😁
یه چیزی که از وقتی یادم میاد میتونسته روی مخ من باشه، اینه که یکی بپرسه، یه چی بگم؟؟ بعد بگه نه ولش کن! امروز یه نفر اینکار رو کرد و من اصرار اصرار که بگو، بعد دیدم این باگه منه که نمیتونم همچین چیزی رو تحمل کنم، سعی کردم رها کنم، واقعیت اینه که هنوز رها نکردم و هنوز دارم حدس میزنم چی میخواسته بگه، اگر به موفقیت کامل رسیدم خبر میدم😉
این هفته، هفته کوچینگه، معمولا کلی وبینار و سمینار برگزار میشه تو این هفته، در این حد که پارسال این موقع لازم بود بین کلی آپشن انتخاب کنم کدوم رو شرکت کنم و بیخیال کدوم یکی بشم، بعد کلی هم پیش پیش انتخاب کرده بودم که امسال کجا برم و کجا نرم… اما فکر کنم کوچینگ هم جنگ زده شده و خبری از اون شور و شوق و برنامه ها نیست و من امروز دعوت شدم به سمیناری در روز جمعه، تهران!! ریلی!؟ داداش من یه هفته فقط طول میکشه فکر کنم برم یا نرم، پلن بچینم و چمدون ببندم😀 اینه که هفته کوچینگ رو با وبینارهای آنلاین میگذرونیم، با این ژست که اصلام درد نداشت، اصلام به تهرونیا حسودی نمیکنم🥲🫠
صبح اول وقت تو خواب و بيداری پست گنجشگ رو خوندم، که چالش نوشتن نامه گذاشته بود، و ذهن من که هنوز کامل از خواب بیدار نشده بود دست به کار شده بود و سفت و سخت داشت شونصدتا نامه رو آماده میکرد، اما من ساکتش کردم و ازش خواستم یکم قرار بگیره تا بعد…
…
