سری قبلی ک از آرایشگاه نوشتم، نظرات متفاوت بود، حتی بعضیا گفتن ک حس بد میگیرن از آرایشگاه، امروز ک رفتم آرایشگاه برقا رفته بود و خوب سر و صدا و جمعیت خیلییی کمتر بود، یه خانم ناخن کار داشت واسه یه دختر کوچولو لاک میزد، یاد این افتادم چقد بچگیام عاشق لاک و بوی لاک بودم، و چقد بابت خراب شدن لاکم گوله گوله اشک میریختم، یه لحظه دلم خواست برگردم به اون روزا که صاف مینشستم جلوی پنکه ک ناخنام خشک بشه و تنها دغدغم این بود داداشم سر نرسه و کرم نریزه سرم و لاکم رو خراب نکنه…
یک ماه پیش تو آرایشگاه اینا رونوشتم که شب کاملترش کنم و پست کنم
امروز بعد از یک ماه اومدم دیدمش و یه مخلوطی از حس های مختلف رو تجربه کردم
این ک بعضی وقتا چی فکر میکنی و چی میشه!
زندگی عجیب و جالبه و من اکنون در نا امید ترین حالت خودم ب سر میبرم
یک ماه گذشته ب دلیل مصدومیت خانه نشین شدم ولی دلم نمیخواست تو فضای مجازی بیام، یه هفتش رو ک کلا بیهوش بودم بعدشم حوصله هیچ کس و هیچ چیز رو نداشتم
امروز با اصرار شدید مربی کوهم رفتم ببینمش، میدونست کوه نمیتونم برم گفت هرجا بخوای میریم، گفتم بریم یه قدمی بزنیم، هرچند ک قدم زدنم درتوانم نبود و سریع نشستم، ولی خوب بود حس و حالم رو عوض کرد…
این مدت از کوههایی که رفته بود برام سوغاتی فسیل آورده بود😆 اینقددددد ذووووق کردم انگار دنیا رو بهم دادن، بعدش فکر کردم واقعا من چقد ساده خوشحال میشم و چقد ادم آسونیم، نمیدونم این بده یا خوب ولی هی یاد آدمایی افتادم ک فکر میکردن باید واسه خوشحالی من حتما یه کار خاص انجام بدن و اینقد قضیه رو بزرگ میکردن ک یا انجام نمیشد یا خیلی دیر بود دیگ…
قدم زدن امروز کلا حالم رو بهتر کرده انگار🥲
راستی واسه ماه دیگه بلیط تئاتر گرفتم و از الان ذوق مرگم قراره کراشم رو ببینم🫣😁 از وقتی یادم میاد امیر آقایی کراشم بود، هرکی یه سلیقه ای داره شما ب سلیقه خودتون بخندین😛