
روز سه شنبه در تالار گفتوگوی مدیریت فرهنگی دانشگاه فردوسی ،کافه گفت و گوی جذابی بین جمعی از دانشجویان رشته های مختلف و اساتید محترم برگزارشد.اساتیدی چون اقای دکتر مغربی ،دکتر اسلامیان و دکتر اصغری دراین جلسه حضور داشتند. موضوعات گفت و گو اموزشی و فرهنگی بود و هم دانشجویان و البته اساتید هرچه دل تنگشان میخواست میگفتند .بنده اگر این جلسه را حضور پیدا نمیکردم حتما باتوجه به وصفیاتی که دیده بودم از شرایط پیش امده بین اساتید و مدیرگروه و حتی دانشگاه ،تا زنده بودم قضاوت ناحق میکردم و دست از تبلیغ منفی نسبت به دانشجویانی که قصد ورود به دانشگاه فردوسی را داشتند بر نمی داشتم.انجا با مسایلی اشنا شدیم که هرگز نمیدانستیم و با اساتید و فضایی که حسرت حضور در کلاسشان را خوردیم.
بیشترین حسرت بنده از شرایط خودم بود که نتوانستم در شناخت بیشتر فضای اموزشی و فرهنگی دانشگاه قدمی بردارم .قدمی که حداقل به رشد خودم کمک بسزایی کند.
با اساتیدی اشنا شدیم که مدام به خوابگاه های دانشجویان خود سر میزنند و بعضی نیز مدام در بررسی مسایل شخصی دانشجویان خود قراردارند.خروجی این جلسه بسیار شفاف و جذاب بود.ارتباطات اساتید و دانشجویان نزدیکتر خواهد شد و برنامه هایی چون صندلی داغ اساتید مجددا تکرار خواهندشد.تمام تلاش اساتید دغدغه مند این بود که فاصله ی از بالا به پایین دیده شدن اساتید ،توسط دانشجویان حذف گردد...