
عزت نفس یعنی اصل وجود آدمی، عزیز و عزتمند است و فردی که این عزیز بودن و ارزشمند بودن وجودش را درک و احساس کند، یعنی از عزت نفس خوبی برخوردار است.
آری عزت نفس یعنی درک اینکه اصل وجود آدمی با حرمت، با کرامت، و با عزت است و ارزش های بسیار بالفعل و بالقوه ای در آن وجود دارد.
عزت نفس یعنی در پس این جسم کوچکی که انسان نام دارد عظمتهای بزرگی نهفته است، تواناییها و قدرتهای عجیب و غریب. این وجود آنقدر عظیم و بزرگ است که نباید با یک اشتباه خودش را ببازد، با یک مانع در زندگی احساس ناامیدی کند، با تجربه ی یک شکست انگیزه خود را از دست بدهد. وجودش چون بیدی نیست که با هر بادی بلرزه دربیاید.
باید درک کند که وجودش از تمام دریاها پهناور تر، از همه کوهها محکمتر و از تمام ستارگان درخشانتر است. اسرار عجیبی در وجود او نهفته است به گونه ای که تمام رمز و رازهای خلقت و خالق در او نهادینه شده است. اسرار وجودش به همان مقدار پیچیده است که وجود خالقش چنین است.
آنقدر اسرارِ مگو و تواناییهای غیر قابل تصور و انکار در وجودش وجود دارد که فقط باید آنها را پذیرد و باور کند. او باید سعی کند که این الماس وجودِ ارزشمندِ بالقوه را به الماس ارزشمند بالفعل تبدیل کند، و این طلای درون را آنقدر صیقلی کند که به طلایی خالص و بی بدیل، بدل شود .
اینکه من ارزشمند هستم به این معنی نیست که دیگر نباید بهتر و خوبتر شوم و راه رشد و پیشرفت برای من بسته و متوقف شده است. بلکه منظور این است که من ویژگیها و قابلیت های لازم برای حرکت در مسیر رشد و پیشرفت زندگی خودم را در اختیار دارم و باید احساس قابلیت و لیاقت کنم تا این پیشرفت را محقق سازم.
من ارزشمند هستم ارتباطی با قادر مطلق بودن ندارد. به این مفهوم نیست که صاحب این باور بتواند از عهده انجام هرکاری برآید و هیچ محدودیتی برایش وجود نداشته باشد. بدین معنا نیست که هرگز اشتباه نکند، هرگز شکست نخورد، و همیشه کامران و کامروا باشد، بلکه بدین معناست که کمتر اشتباه میکند و اشتباهاتش را به کمک این احساس ارزشمندی اصلاح مینماید. و یاد می گیرد که چگونه با چالش های زندگی برخورد معقولانه تری داشته باشد.