ویرگول
ورودثبت نام
خداداد امیری شاعر و نویسنده کرمانج
خداداد امیری شاعر و نویسنده کرمانج
خداداد امیری شاعر و نویسنده کرمانج
خداداد امیری شاعر و نویسنده کرمانج
خواندن ۲ دقیقه·۴ ماه پیش

سیمرغ و سرنوشت

سیمرغ و سرنوشت

روایتی از نیاکان

یکی بود، یکی نبود، غیر از خدا هیچ‌کس نبود.

در روزگاری دور، در یک سرزمین، پسری و دختری هم‌زمان دیده به جهان گشودند.

حضرت خضر فرمود:

«این دختر و پسر، روزی با یکدیگر ازدواج خواهند کرد.»

سیمرغ از این سخن برآشفت و گفت:

«نه، چنین چیزی ممکن نیست. شما اشتباه می‌کنید.»

هرچه حضرت خضر حقیقت را بیان کرد، سیمرغ نپذیرفت.

برای آنکه سرنوشت را دگرگون کند، پسر را برداشت و در دل جنگلی دورافتاده رها کرد و دختر را به کنار دریایی دور برد.

در جنگل، آهویی به فرمان خدا به پسر شیر داد تا زنده بماند و بزرگ شود. دختر نیز زیر سایه حمایت سیمرغ پرورش یافت تا به سن نوجوانی رسید.

پسر که بزرگ شد، در جنگل به شکار می‌رفت. روزی گاومیشی را شکار کرد، پوستش را کند و از آن برای خود سرپناهی ساخت. شب‌ها در میان همان پوست می‌خوابید.

سال‌ها گذشت.

روزی پسر در تعقیب آهویی تا ساحل دریا رفت.

از سوی دیگر، دختر که از تنهایی خسته شده بود، به سیمرغ گفت:

«دیگر توان ماندن در اینجا را ندارم. برایم هم‌بازی پیدا کن.»

سیمرغ به جست‌وجو پرداخت. چشمش به پوست گاومیش افتاد. آن را برداشت و نزد دختر آورد و گفت:

«بر این پوست بکوب، مانند طبل بنواز و آواز بخوان.»

دختر چنین کرد. همین که بر پوست کوبید و آواز سر داد، ناگهان از درون پوست، جوانی زیبارو، چون ماه، بیرون آمد.

آن دو با یکدیگر آشنا شدند، مهر میانشان افتاد و سرانجام با هم ازدواج کردند.

مدتی بعد، سیمرغ نزد حضرت خضر رفت و گفت:

«شما گفته بودید آن دختر و پسر با هم ازدواج می‌کنند. پس چه شد؟»

حضرت خضر فرمود:

«آنان اکنون زن و شوهرند.»

سیمرغ با شگفتی گفت:

«چگونه ممکن است؟ من هر کدام را به جایی دور برده بودم.»

حضرت خضر فرمود:

«اگر باور نداری، دختر را نزد من بیاور.»

سیمرغ دختر را آورد.

حضرت خضر پرسید:

«دختر با چه چیزی سرگرم می‌شد؟»

سیمرغ پاسخ داد:

«با پوست گاومیش، مانند طبل می‌نواخت و آواز می‌خواند.»

حضرت خضر فرمود:

«پس همان پوست را نیز بیاور.»

سیمرغ پوست را آورد.

آن‌گاه حضرت خضر به پوست فرمود:

«ای جوان، از پناهگاه خود بیرون بیا.»

ناگهان پسر از درون پوست بیرون آمد؛ در حالی که نوزادی را در آغوش داشت.

حضرت خضر به سیمرغ فرمود:

«این همان پسری است که از جنگل بردی، و این نیز فرزند همان دختر و پسری است که سرنوشت آنان را به یکدیگر رساند.»

سپس فرمود:

«سرنوشتی را که خداوند مقدر کرده باشد، هیچ‌کس نمی‌تواند تغییر دهد.»

سیمرغ از کرده خود شرمنده شد، به سوی کوه قاف پرواز کرد و از شرمساری، نوک منقار خود را بر زمین کوبید. می‌گویند از آن روز تاکنون نیز سیمرغ از آن ماجرا شرمسار است.

این بود یکی از روایت‌های کهن و شفاهی نیاکان ما که نسل به نسل نقل شده است.

🖊 گردآوری و نگارش بر پایه روایت نیاکان: خداداد امیری شاعر و نویسنده کرمانج

#کانال_خداداد_امیری_شاعر_و_نویسنده_کرمانج

🔸کانال خداداد امیری شاعر و نویسنده کرمانج

🆔 @khodadad_amiri 📖

سیمرغدختر پسر
۱۲
۰
خداداد امیری شاعر و نویسنده کرمانج
خداداد امیری شاعر و نویسنده کرمانج
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید