
🔸 داستان غمانگیز شیرو و شیرین
روایتی عاشقانه از میان عشایر کرمانج خراسان
در زمانهای قدیم، در میان عشایر کرمانج خراسان، جوانی زندگی میکرد که نامش شیرعلی بود. کرمانجها او را شیرو صدا میزدند.
روزی شیرو گوسفندان را برای آب دادن به سر چشمه برد. در همان هنگام، یکی از دختران کرمانج به نام شیرین نیز کوزهای به دست گرفت و برای آوردن آب به سر چشمه رفت.
شیرو و شیرین در کنار چشمه یکدیگر را دیدند و دل به هم باختند. عشق میان آن دو شکل گرفت و هر روز بیشتر شد.
شیرو از مزد چوپانی خود پولی پسانداز کرد و با آن چند گوسفند خرید. سپس پدر و مادرش را به خواستگاری شیرین فرستاد.
خانواده شیرین با این ازدواج موافقت کردند و شیرو و شیرین با یکدیگر نامزد شدند.
پس از نامزدی، شیرو دیگر دست از چوپانی کشید و بیشتر در کنار خانواده و نامزدش بود.
روزی شیرو، شیرین را با خود به میان گوسفندان برد. مادر شیرو مشغول دوشیدن گوسفندان بود. شیرین نیز دلش خواست به مادر شیرو کمک کند.
او یک سطل برداشت و به سراغ یکی از گوسفندان رفت تا آن را بدوشد؛ اما گوسفند ناگهان فرار کرد.
شیرو برای گرفتن گوسفند به جلوی آن دوید و سنگ کوچکی، به اندازه یک تیله یا توشله، برداشت و به سمت گوسفند پرتاب کرد.
اما گویی سرنوشت، چیز دیگری برای آن سنگ رقم زده بود.
سنگ به جای آنکه به گوسفند بخورد، به پهلوی شیرین برخورد کرد.
حادثهای که هیچکس انتظارش را نداشت، در یک لحظه اتفاق افتاد و شیرین در دم جان خود را از دست داد.
شیرو با دیدن این صحنه، بر سر و صورت خود زد و با گریه و اندوه فراوان بر بالین شیرین نشست؛ اما دیگر کاری از دست او برنمیآمد.
پدر و مادر شیرین از دست شیرو شکایت کردند و شیرو به زندان افتاد.
شیرین را نیز بردند و به خاک سپردند.
پس از مدتی، حکم اعدام شیرو صادر شد.
روزی که قرار بود شیرو را برای اعدام ببرند، از مأموران خواست:
«مرا پیش از اعدام به سر مزار شیرین ببرید تا برای آخرین بار با او خداحافظی کنم.»
با درخواست او موافقت کردند و شیرو را به بالای مزار شیرین بردند.
شیرو خود را به مزار شیرین رساند، قبر او را در آغوش گرفت و با گریه و اندوه فراوان با عشق زندگیاش وداع کرد.
اما در همان لحظه، اتفاقی عجیب افتاد.
شیرو نیز در کنار مزار شیرین جان خود را از دست داد.
وقتی مأموران رفتند تا شیرو را از روی مزار شیرین بردارند و برای اجرای حکم اعدام ببرند، دیدند که او دیگر زنده نیست.
پس از آن، شیرو را در کنار شیرین به خاک سپردند.
مردم فهمیدند که شیرو هرگز قصد کشتن شیرین را نداشته و آنچه اتفاق افتاده بود، یک حادثه تلخ و ناخواسته بوده است.
از آن پس، داستان عشق و سرنوشت غمانگیز شیرو و شیرین میان مردم کرمانج زبانزد شد؛ داستان دو دلدادهای که زندگیشان با یک حادثه تلخ از هم جدا شد، اما حتی مرگ نیز نتوانست آن دو را برای همیشه از یکدیگر جدا کند.
🖊 نویسنده: خداداد امیری
شاعر و نویسنده کرمانج
#کانال_خداداد_امیری_شاعر_و_نویسنده_کرمانج
🔸کانال خداداد امیری شاعر و نویسنده کرمانج
🆔 @khodadad_amiri 📖