زنگ دینی

همان طوری که قبلاً تعریف کردم من بچه درسخوانی بودم فقط تو کتاب خوندنی همیشه هم داوطلبی می رفتم درس جواب میدادم. حتی از دبستان روخوانی از همه بچه ها بهتر بود معلم همیشه می گفت من روی درس بخونم بچه ها گوش بدند. من کلاس پنجم بودم سر کلاس دینی معلم گفت بچه ها که می تونی بدون غلط روی درس بخونه هیچ کدوم از بچه ها دستشون بلند نکردند معلم دوباره سوال کرد بازهم کسی جواب نداد چون معلم سخت گیری بود یه چوب همیشه دستش بود با یک غلط دانش آموز میزد من که به خودم اطمینان داشتم دستمو بلند کردم وبا اعتماد به نفس کامل گفتم من می خونم معلم گفت شروع کن به خوندن من همیشه بین (ع) و(ص) اشتباه می کردم بعدش من ردیف اول کلاس می نشستم روبروی صندلی معلم همین جوری که می خونم به جای (ص) گفتم (ع) معلم محکم زد تو سرم گفت خاک تو سرت درسته من اشتباه گفتم اما اون باید راهنمایی می کرد درستشو بخونم نه اینکه با این حرکتش کلا اعتماد به نفس من از بین برد و من جلو بقیه دانش آموزان خرد کرد ودیگه هیچ وقت سرکلاس درستمو برای خوندن ودرس جواب دادن بالا نبردم. آینده دانش آموزان را همین معلمان با رفتار ومنشان رقم میزند