🌺
فهم نیچه بر خلاف ظاهر ادبی و مسخ کننده اش بسیار دشوار است؛ فیلسوفی که به گفته خودش "با خون خویش مینویسد"
متفکری که بر فراز حمام خون نسبیت گرایی تاریخی، جزم اندیشی فکر دینی و غایت گرایی تفکر سکولار، ویولن مینوازد
و یک اری گویی بزرگ به زندگی در استینش دارد؛ حملات نیچه به مسیحیت، سوبژکتیویته کانتی و اخلاق بردگی شگفت انگیز است
نیچه حتی از کفرگویی و تناقض گویی ابایی ندارد؛
برای گذار به نفس زندگی باید ابتدا تبار(خون) اخلاق را بررسی کرد و اشک شوق ریزان دست زرتشت را بوسید
باید "سرشت زنانه خرد" گونه هایت را همیشه سرخ نگه دارد و به فراسوی شناخت قدم بگذاری
جایی که با نفس هستی تبانی کنی و جنون امیز بت های درونت را به اغوش غروب بسپاری
از این جهت بقول دکتر دینانی، شگفتی خاصی در تفکر نیچه دیده میشود
نیچه میگوید "برو" و شوپنهاور میگوید "ایست"!
نیچه از دل ویرانه های کاخ تفکر شوپنهاوری عمارتی مستحکم بنا میکند: "تعهد" به زندگی جز با "پذیرش" همه جبرهایش ممکن نیست..
جان باید پاک کرد تا نیچه اموخت، تا رشته ای کشیده شویم بر فراز مغاکی، مغاک حیوان و ابرانسان،
انجا که فراسوی نیک و بد، مکتب جانبازی و سربازی همچون جواهری میدرخشد..
🌺