دلم یک عشقِ بینقاب میخواهد
نه دروغ، نه بازی، نه نامرئی و مجازی
نه قلبی که پشت هزار لایه پنهان شده باشد.
فقط یک نگاهِ ساده،
زیر نور کمرنگِ غروب،
جایی دور از فیلترها، تایپها، و تظاهر.
دلم برای زمانی تنگ شده
که آدمها،
نه برای فرار از تنهایی،
بلکه برای با هم بودن،
عاشق میشدند.
نه پیامک، نه حالت آنلاین،
نه جملاتِ کپیشده،
فقط یک قرارِ بیدلیل،
زیر درخت کاج،
با قلبی که از صداقت میتپد.
خستهام...
از عشقهای مدرن،
از بازیهای روانی،
از جهانی که حتی خوبی را هم مشکوک میبیند.
وقتی با کسی خالص روبهرو میشوم،
ذهنم نمیپذیرد…
نه چون نمیخواهم،
بلکه چون یاد گرفتهام
که اعتماد، خطرناک است.
من فقط یک نفر را میخواستم…
فردی که وقتی نگاهم میکند،
تمام این دنیای آلوده از خاطرم برود.
فردی که با سکوتش،
امنیت بیاورد، نه اضطراب.
فردی که به جای گفتن "من هستم"،
واقعاً باشد.
............................
تلگرام:
✍️ @capiro_writes