حتماً برات پیش اومده:
نشستی یه کاری رو شروع کنی، با شوق و ذوق، بعد یهو میبینی انگار همه چیز تو یه صفحهی لودینگ گیر کرده.
یه چیزی مثل: لطفاً صبر کنید… هنوز بارگیری نشده…
زندگی بعضی روزها دقیقاً همین شکلیه.
میخوای تصمیم بگیری بری سر یه کار جدید، دلت شور میزنه. نمیتونی جلو بری. مغزت میگه (منتظر باش، همه چی درست میشه)، ولی زمان میگذره و هیچی لود نمیشه!
یا مثلاً تو روابط:
یکی میاد، یه حرفایی میزنه، یه قولایی میده، توام مثل یه بازیگر خوب میشینی پای انتظار، ولی انگار سرور طرف کلاً قطع شده.
هیچکی نمیاد کابل اینترنتتو بکشه و درستش کنه.
گاهی تنها راهش اینه که خودت دکمهی ریفرش رو بزنی.
هیچکس کامل لود شده وارد دنیا نمیشه.
هیچکس نسخهی نهایی خودش نیست.
ما همه نسخهی بتای خودمونیم؛ پر از باگ، پر از آپدیتهای عقب افتاده، ولی هنوزم داریم تلاش میکنیم بازی کنیم.
زندگی صفحهی لودینگ نیست.
زندگی همون وقتیه که منتظری چیزی لود بشه ولی داری با دوستات میخندی، یه قهوه میخوری، یا یه ایدهی جدید تو ذهنت جرقه میزنه.
پس منتظر کامل شدن نباش.
تو همین نسخهی ناقص، قشنگیهای کوچیک رو بچین.