رابعه عدویه را میتوان به عنوان نخستین زن صوفی و مادر زنان صوفی جهان نام برد .
چنانکه در منابع آمده است، رابعه بهسبب آنکه چهارمین دختر خانواده بود، به این نام نامیده شد. وی در خانوادهای بسیار تهیدست به دنیا آمد و پدر و مادرش در اوان نوجوانی او درگذشتند. در پی خشکسالی بصره، خواهران از هم دور افتادند و رابعه به دست فردی ستمگر ربوده، و بهبردگی فروخته شد. اما صاحبش پس از اینکه مدتی رنج و مشقت بر او روا داشت، با شنیدن مناجاتهای شبانه و دیدن کراماتش وی را رها ساخت .
پیش از رابعه رابطه انسان و خدا بر اساس زهد و ترسی بود که به انسان هشدار می داد باید خدا را بپرستی تا به بهشت بروی و از جهنم رهایی یابی اما با حضور رابعه در عرفان و تاثیر او در صوفی گری این رابطه مبنای خود را بر عشق و محبت گذاشت ، با این دیدگاه که انسان عاشق خدا است و خدا عاشق انسان است و این عشق و محبت رابعه بود که این رابطه زاهدانه را به رابطه ای عاشقانه بدل کرد .

یکی از عوامل مهم و تاثیر گذار در شناخته شدن این بانوی عارف و پرهیز گار آوردن شرح حال و کلام و کرامات وی در کتاب (تذکره الولیا عطار نیشایوری)است.
عطار سنی مذهب کتاب خود را با شرح حال امام ششم شیعیان آغاز و با حسین بن منصور پارسی معروف به حلاج به پایان میبرد.این کتاب شامل ۷۲ باب و هر باب به زندگی و حالات و اندیشه ها و سخنان یکی از عارفان اختصاص دارد .
فرازهایی از کتاب تذکره الاولیا در باب رابعه عدویه برای آشنایی خوانندگان محترم با این تنها بانوی عارف ?

?. نقل است که وقتی یکی را دید که عصابه ای بر سر بسته بود . گفت :چرا عصابه بسته ای ؟ گفت :سرم درد می کند . گفت :تو را چند سال است ؟ گفت :سی سال است . گفت :بیشتر عمر در درد و غم بوده ای ؟ گفت :نه . گفت :سی سال تنت درست داشت ، هرگز عصابه شکر برنبستی . به یک شب که درد سرت داد عصابه شکایت درمی بندی .
.? وی را گفتند :از کجا می آیی؟ گفت :از آن جهان . گفتند :کجا خواهی رفت ؟ گفت :بدان جهان . گفتند :بدین جهان چه می کنی ؟ گفت :افسوس می دارم . گفتند :چگونه ؟ گفت :نان این جهان می خورم و کار آن جهان می کنم .
? گفتند :شیرین زبانی داری ، رباط بانی را شایی . گفت :من خود رباط بانم . هرچه اندرون من است برنیارم . و هرچه بیرون من است در اندرون نگذارم . اگر کسی درآیدو برود با من کار ندارد . من دل نگاه دارم ، نه گل
.? نقل است که یک شب در صومعه نماز می کرد . ماندگی در او اثر کرد در خواب شد . از غایت استغراق حصیر در چشم او شکست . و خون روان شد و او را خبر نبود . دزدی درآمد چادری داشت ، برگرفت . خواست که بیرون شود راه در باز نیافت . چادر بنهاد و برفت . راه بازدید . برفت و باز چادر برگرفت ، بیامد راه نیافت. از چادر بنهاد . همچنطن چند کرت تا هفت بار از گوشه صومه آواز آمد که :ای مرد ! خود را رنجه مدار که او چندین سال است تا خود را به ماسپرده است . ابلیس زهره ندارد ، که گرد او گردد ! دزدی را که زهره آن بود که گرد چادراو گردد برورنجه مباش . ای طرار ! اگر یک دوست خفته است یک دوست بیدار است و نگاه دارد.

.? نقل است که دو بزرگ دین به زیارت او درآمدند . هر دو گرسنه بودند . با یکدیگر گفتند :بو که طعامی به ما دهد که طعام او از جایگاه حلال بود . چون بنشستند ایزاری بود ، دو گرده برو نها د .ایشان شاد شدند . سائلی فرادرآمد رابعه هر دو گرده بدو داد .ایشان هردو متغیر شدند وهیچ نگفتند . زمانی بود کنیزکی درآمد و دسته ای نان گرم آورد و گفت :این ، کدبانو فرستاده است . رابعه شمار کرد . هژده گرده بود . گفت :مگر که این به نزدیک من نفرستاده است . کنیزک هرچند گفت سود نداشت . کنیزک بستد وببرد.مگر دو گرده از آنجا برگرفته بود از بهر خودش .از کدبانو پرسید :آن هر دو بر آنجا نهاد و باز در آورد . رابعه بشمرد . بیست گرده بود برگرفت و گفت این مرا فرستاده است . و در پیش ایشان بنهاد . می خوردند و تعجب می کردند . پس بدو گفند :این چه سر بود که اما را نان تو آرزو کرد ، از پیش ما برگرفتی و به درویش دادی ، آنگاه نان گفتی که هژده گرده است از آن من نیست ، چون بیست گرده شد بستدی ؟ گفت :چون شما در آمدیت دانستم که گرسنه اید . گفتم دو گرده در پیش دو بزرگ چون نهم ؟ چون سائل به درآمد ورا دادم و حق تعالی را گفتم الهی تو گفته ای که یکی را ده باز دهم ، و در این به یقین بودم . اکنون دو گرده برای رضای تو بدادم تا بیست بازدهی برای ایشان . چون گرده هژده آوردند بدانستم که از تصرفی خالی نیست یا از آن من نیست .
?در مناجات یک شب میگفت: یا رب!دلم حاضر کن، یا نماز بی دل بپذیر .?
و سخن پایانی که از گفته های معروف این بانو است :
?خداوندا!اگر تو را از بیم دوزخ میپرستم در دوزخم بسوز، و اگر به امید بهشت میپرستم، بر من حرام گردان. و اگر برای تو تو را میپرستیم، جمال باقی دریغ مدار.?

پ ن عکس بالا
نشنال جئوگرافیک عکسی از مسجد نصیرالملک شیراز را که یکی از کاربرانش گرفته است بر روی شبکههای اجتماعی خود منتشر کرده است. «سانگچای» عکاس تایلندی این عکس در توضیح عکس نوشته است: «زمانی که خورشید به شیشهها برخورد میکند، این یک کالیسوسکوپ از رنگهای پر جنب و جوش است که روی فرشهای نفیس ایرانی ایجاد میشود. میتوانید در این مسجد تمام صبح بیایستید تا ببینید چطور رنگ و نور تغییر میکنند.»