نه هر که چهره برافروخت دلبری داند
نه هر که آینه سازد سکندری داند
نه هرکه طرف کلاه کج نهاد و تند نشست
کلاهداری و آیین سروری داند
تو بندگی چو گدایان به شرط مزد مکن
که دوست خود روش بنده پروری داند
غلام همت آن رند عافیت سوزم
که در گدا صفتی کیمیاگری داند
وفا و عهد نکو باشد ار بیاموزی
و گرنه هرکه تو بینی ستمگری داند
بباختم دل دیوانه و ندانستم
که آدمی بچه ای. شیوه پری داند
هزار نکته باریکتر زمو اینجاست
نه هر که سر بتراشد قلندری داند
مدار نقطهِ بینش زخال تست مرا
که قدر گوهر یکدانه جوهری داند
به قد و چهره هر آنکس که شاه خوبان شد
جهان بگیرد اگر دادگستری داند
زشعر دلکش حافظ کسی بود آگاه
که لطف طبع و سخن گفتن دری داند
???????
سالها پیش زمانی که دانش آموز بودم اصلا میانه ای با ادبیات فارسی نداشتم و بخصوص از حافظ خیلی دلگیر بودم چرا که نمی توانستم یک غزل را به تنهایی درست بخوانم و معنی کنم همیشه برایم سوال بود چرا حافظ اینقدر کلام را پیچانده ؟؟!!
و این ماجرا ادامه داشت تا اینکه به مرز 20 سال خدمت رسیدم و از آنجا که عزم خود را جزم کرده بودم که بیش از 20 سال خدمت نکنم در تدارک اوقات پسا بازنشستگی یک روز تعدادی کتاب ادبیات کلاسیک از جمله (دیوان حافظ)را خریدم و از شما چه پنهان دو سه سالی خاک خوردند تا من به هدفم رسیدم و اکنون سه سال از آن اتفاق میمون میگذرد و من روزی نیست که غزلی نخوانم و در بحر معنی آن غرق نشوم ...امروز این غزل بود و حافظ جواب پرسشهای دوران جوانی من را کمی با تاخیر داد ...........البته با اجازه جناب حافظ باید گفت غیر از لطف طبع و سخن گفتن دری موارد دیگری هم باید باشد تابه شعر دلکش حافظ آگاه شوی .........☺☺??
