ویرگول
ورودثبت نام
خمول
خمولمراد دل زِ تماشای باغ عالم چیست ؟
خمول
خمول
خواندن ۳ دقیقه·۳ ماه پیش

ماجرای ( حضور )در اولین قرار ویرگولی

بالاخره بعد از یک هفته مهمونا رفتن و  دست و بالم آزاد شد و میخوام از قرار ویرگولی بنویسم . سید مهدار و سارا خانم  قبلا نوشتن . حالا از دید من به قرار نگاه کنید .

ماجرا اینطوری شروع شد که سید توی یکی ازپستهاشون اشاره کردن به اینکه دارن میان تهران و تمایل به قرار گذاشتن با بروبچ تهران و کرج دارن .

اولش واکنش هام   اینطوری بود که:

آخ جون قراری که همیشه منتظرش بودم 😊😊

یعنی  برم ؟؟ نه... کجا میخوای بری  !!

یعنی نرم ؟؟ نه بابا... برو  ،طوری نیست . !!

اما  باید جواب سید رو  میدادم . چون یادمه دفعه قبل که سید اومده بود تهران خودم پیشنهاد دهنده قرار گذاشتن  بودم .

پس  سنگهامو با خودم واکندم .

تمایل به رفتن به این قرار رو  داشتم این درست ،   اما باید دلیل تمایل رو برای خودم شفاف سازی میکردم ،، نمیشه که آدم  هی  تسلیم خودش  بشه  .

از خودم چند تا سوال اساسی پرسیدم .

چرا میخوای بری ؟

چه چیزی تورو به این قرار می کشونه ؟؟

دنبال چی هستی ؟؟

از این همه کاربر  توی ویرگول که ساکن تهران و کرج هستن چرا  وقتی سید اعلام قرار می کنه فقط  تو و نهایت دوسه نفر دیگه پاسخ مثبت دادین  ؟؟ مشکوک نشدی ؟؟

سخت شد قانع کردن خودم .🤓😉

ولی بالاخره رفتم چون  ( حضور )  داشتن  در جمع اونایی که تابحال  فقط کلمات شون رو خوندی یه فرصته که  شاید دیگه تکرار نشه  و نباید از دستش داد .

اینطوری شد که به سید پیام دادم که من  میام اما به یه شرط که غیر از من خانمهای دیگه هم باشن 😊😊

درسته که خط قرمزهای ما با نسل قبل و بعدمون تفاوت داره اما از بین نرفتن که ...همسرم که  توی اینجور مواقع منو همراهی میکنه  اون روز کرج نبود و این مساله ای بود که باید حلش میکردم . سر قرار رفتن به این شکل توی روابط مون جایی نداره مگر اینکه اعتماد به اندازه کافی ایجاد شده باشه .

به  سید اعتماد داشتم و همینطور به بقیه کاربران که قرار بود بیان ، چون سید اونها رو می شناخت  .

اما همیشه و همه جا ممکنه افرادی باشن که از قاب نامیزون گوشی شون واقعیت رو خدشه دار کنن ،پس کار وقتی از محکم کاری عیب نمیکنه که یکی از عزیزانت در کنارت باشه .این نکته ایه  که  از این همه فیلم دیدن یاد گرفتم 🙂🤓

از خواهرم خواستم که همراهم بیاد و وقتی اون با طیب خاطر قبول کرد نفس راحتی کشیدم .

قبلا چند بار به محل قرار یعنی بام لند چیتگر رفته بودم و دیگه فکر کردم همه جاش رو بلدم،  بعدشم  توی بام لند هم که  همه چی  به همه جا راه داره 😁

وقتی رسیدیم انتظارم این بود سید خودش ظهور کنه و بگه این منم 🤓

و من هاج و واج از ندیدن ، که پس کو سید ؟؟

زنگ زدم

....سید کجایی؟

.....ورودی بام لند وایسادم .

و منو خواهرم همچنان  توی ناکجا آباد بام لند  دنبال مردی با پیراهن آبی می گشتیم و چون پیدا نکردیم ، سارا خانم که واردتر بود گوشی رو از سید گرفت و با نشونی هایی که داد ما رو به راه راست هدایت کرد و من از دور دو نفرو دیدم جوانی قدبلند با عینکی تیره و پیراهن آبی بر تن و بانویی با کت و شلوار نسبتا رسمی که   با فاصله از هم راه میرفتن، غیر از سید و سارا خانم نمیتونستن باشن .

اینطوری شد که همو پیدا کردیم و کلی ذوق و خوش بش و برخلاف تصورم از سید (ریش و تسبیح و انگشتر عقیق ) در کار نبود . سادگی و صمیمیت و شوخ طبعی خیلی زود فاصله ها رو کم کرد و ساعتی به دور از گردش نامراد روزگار  از آنِ ما شد .

ساعتی بعد سما خانم وآقا سعید عزیز بهمون ملحق شدن ،متانت از هردو می بارید . اینقدر از دیدنشون خوشحال شدم که انگار خواهرزاده هام بودن . 🥰

القصه ، در یه روزی از روزهای خدا ۶نفر از راههای دور و نزدیک به هم متصل شده و دور یک میز جمع شدن و گل گفتن و گل شنیدن و از نوشیدنی های بس گران قیمت امیر شکلات نوشیدن  این نعمتی بود که هرچند  خیلی زود و با  پدیدار شدن  سرخی آسمان غروب  بر فراز آبهای دریاچه چیتگر  به پایان رسید.

اما حکایت هم چنان باقی ست .

قرار
۱
۰
خمول
خمول
مراد دل زِ تماشای باغ عالم چیست ؟
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید