نقل است که شبی شیخ (بایزید )از گورستان می آمد جوانی از بزرگ زادگان بسطام بربطی میزد .چون نزدیک شیخ رسید ..شیخ گفت:لا حول ولا قوه الا بالله .جوان بربط بر سر شیخ زد و هردو بشکست ......شیخ باز زاویه (گوشه خانقاه )آمد و علی الصباح بهای بربط پرداخت به دست خادم با طبقی حلوا پیش آن جوان فرستاد و عذر خواست و گفت :اورابگوی که :بایزید عذر میخواهد و میگوید که دوش آن بربط در سر ما شکستی ..این قراضه (پول اندک )بستان و دیگری بخر و این حلوا بخور تا غصه شکستگی و تلخی آن از دلت برود .
چون جوان حال چنان دید بیامد و درپای شیخ افتاد و توبه کردو بسیار گریست و چند جوان دگر با اوموافقت کردند به برکت اخلاق شیخ ..?
حکایتی از تذکره الاولیا عطار
همین حکایت از زبان سعدی ⏬⏬
"یکی بربطی در بغل داشت مست
به شب در سر پارسایی شکست
چو روز آمد آن نیکمرد سلیم
بر سنگدل برد یک مشت سیم
که دوشینه معذور بودی و مست
تو را و مرا بربط و سر شکست
مرا به شد آن زخم و برخاست بیم
تو را به نخواهد شد الا به سیم
از این دوستان خدا بر سرند
که از خلق بسیار بر سر خورند
بوستان سعدی -باب چهارم -تواضع
????
