الان که دارم این پست رو مینویسم همه بدنم درد میکنه بجز انگشتای دستم ، هر حرکتی که به زانوها و پاهام فشار بیاره دادم رو به آسمون میبره ،کمر و گردن وکتف و پشت سرم گاه و بیگاه درد میگیره ، از صبح وضعیتم این بوده و به سختی میتونم بلند بشم یا بشینم .
ماجرا اینه که روزهای شنبه نزدیک خونه ما بازار هفتگی میوه و تره بار تشکیل میشه ، از دو کوچه به بازار مونده دستفروش ها و وانتی ها هم بساط پهن میکنن .
امروز هم قبل از رسیدن به بازار وانتی رو دیدم که سیب گلاب ، زردآلو ، هلو و انگورهای شانی رو کیلویی ۸۵ میداد . میوه ها تروتازه بودن . از فروشنده خواستم از هرکدوم یه کیلو برام بذاره کنار ، فروشنده گفت کمتر از دو کیلو براش نمی صرفه، این همون جایی بود که باید بیخیال خرید کردن ازش میشدم و عطای ارزونی رو به لقای اجبار فروشنده می بخشیدم.
وانتی مذکور ، کمی، فقط کمی، از بازار به خونه مون نزدیکتر بود و پیش خودم گفتم این ۶ کیلو میوه رو میبرم میذارم خونه بعد برمیگردم میرم بازار و چیزای دیگه مثل سیب زمینی ،پیاز، خیار ،گوجه ، سبزی خوردن و فلفل و خربزه رو که اونا هم سرجمع یه هف ،هشت کیلویی میشن رو میخرم . با این استدلال درونی به فروشنده گفتم اشکال نداره ،از هرکدوم ۲ کیلو بذار ،قصد داشتم ازشون مقداری برای خواهرم ببرم که خونشون از این بازار دوره و نمیتونه بیاد .
فروشنده نذاشت خودم میوه ها رو توی نایلون بریزم ، اینم جایی بود که باید معامله رو به هم میزدم و نزدم فقط بهش گفتم :
آقا فقط ۲ کیلو از هرکدوم ، بیشتر نشه ها !!! زهی خیال باطل .
طبق محاسبه ام ۶ کیلو میوه ، ۵۱۰ تومن میشد . اما وقتی از فروشنده مبلغ رو پرسیدم ، در جوابم گفت: ۷۵۰ تومن .
اینجا دیگه معترض شدم و فروشنده با دلخوری و گفتن اینکه جنگه و میوه گیر نمیاد و از این غلطای اضافی، بار ترازو رو سبک کرد تا به ۶۵۰ تومن رسید . منم رضایت دادم . کارتم رو که بهش دادم ، گفت : اه ، این که پاسارگاده و پاسارگاد قطعه و از این حرفا ، زیر بار نرفتم، رمز رو گفتم ،یه بار ،دو بار ،سه بار ،۴ بار کارتو کشید و تراکنش ناموفق بود ،حق با اون بود ، رفیقش یعنی دست فروش پایینی که خربزه مشهدی می فروخت با دستگاه کارت خوانش اومد ، فایده ای نداشت .
مونده بودم معطل چکارکنم با ۶ کیلو میوه روی دستم . دلم نیومد اول صبحی میوه ها رو توی ترازوش خالی کنم و برم ، گفتم الان من چکار کنم آقا ؟؟گفت شماره کارت بهت میدم برام واربز کن ،گفتم همراه بانک ندارم .
میرم از خونه یه کارت دیگه میارم ، گفت یه شماره تلفن بده آبجی برای اطمینان .
شماره پسرم رو دادم ،دیدم داره زنگ میزنه ،میگم زنگ نزن ،من الان میرم یه کارت دیگه میارم ،خونمون یه کوچه پایینتره . دیگه داشتم کلافه میشدم
رفیق خربزه فروشش مداخله میکنه قبول میکنه خربزه هاش رو به امان خدا رها کنه و منو همراهی کنه تا میوه ها رو ببرم خونه و یه کارت دیگه بیارم مبادا با ۶ کیلو میوه فلنگ رو ببندم..... .
عصبانی ام از دست فروشنده ،از دست خودم بیشتر ......یهو یه ماشبن از کوچه پایینی می پیچه سمت خیابونی که ما داریم ازش رد میشیم تا بریم اونور خیابون که کوچه مون هست ، فکر میکنم ماشین ما رو دیده و الان نگه میداره اما هرلحظه ای که برق آسا میگذره ماشین پژو مثل یه هیولا بهمون نزدیک میشه در چشم به هم زدنی اول ماشین به پاهام میخوره و بعد در اثر ضربه خودم و میوه ها پخش زمین میشیم ، صدای برخورد سرم رو با آسفالت میشنوم و سیبها و زردالوها رو میبینیم که صحنه آهسته به سمت جدول کنار خیابون قل میخورن . دراز به دراز وسط خیابون افتادم و راننده که رنگش مث گچ سفید شده بسرعت به سمتم میاد و تند و تند میگه خانم خوبی ؟؟ التماس میکنه : خانم ، قلبم عمل کرده ست یه چیزی بگو ،الان میمیرم .
یه نفر دستم رو میگیره تا بتونم بشینم گریه ام میگیره نمیدونم از شدت درده یا شوک .
در حالت نشسته خودم رو از وسط خیابون به کنار خیابون میکشونم ، یه نفر میگه برم آب بیارم ؟ یادم میفته که توی کیفم بطری آب دارم ، قلپی آب میخورم و با کمک خانمی که اونم برای خرید اومده از جا بلند میشم ، راننده آماده ست که منو ببره بیمارستان ،میوه های لعنتی رو می ذاره توی ماشینش و ازم میخواد که به خونه خبر بدم . دلم برای اون رنگ و روی سفید مثل گچش میسوزه ،با گریه بهش میگم طوری نبست ،الان خوب مبشم ،با اینحال اصرار میکنه که شمارش رو ذخیره کنم با اینکه دستام می لرزن اما معلوم میشه که هوش و حواسم سرجاشه . راننده رو که اصرار میکنه پول میوه ها رو حساب کنه راهی میکنم بره دنبال کارو زندگیش .
مرد خربزه فروش تا در خونه همراهیم میکنه ، ۶کیلو میوه رو میبرم خونه ،کمی شربت قند درست میکنم و میخورم تا به اصطلاح خونم گرمه و دردم کمه میرم بازار و بقیه خریدها رو .انجام میدم ،احساس میکنم حالت تهوع دارم ، به خودم میگم چیزی نیست از گرماست و زود خودم رو میرسونم به خونه .
ناهار رو شلان شلان درست میکنم و میوه و سبزیها رو گربه شور میکنم و کمپرس گرم روی زانوهام میذارم و میرم دراز میکشم ،زود خوابم میبره ،وقتی بیدار میشم لرز دارم و پاهام و همه جام درد میکنه .
طبق عادت اینجور وقتا دنبال مقصر میگردم .
میوه فروش طماع رو بیشتر از راننده بی دقت مقصر میدونم و آخر سر میرسم به جنگ ۱۲ روزه و سایت هایی که در اثر حمله های سایبری دچار اشکال شدن یکیش همین اختلال در بانک پاسارگاد اما واقعیت اینکه که خودم از همه مقصرترم .

پ ن : وقتی میوه ها رو می شستم متوجه شدم چند تایی از سیبها و زردآلوها له شدن ولی بیشتر انگورها تبدیل به آب انگور شدن ، فکر کنم وقتی به زمین افتادم انگورها مث یه تشک ضربه گیر عمل کردن. همون انگورهایی که فروشنده رو مجبور کردم چند تا خوشه ازشون کم کنه .....